Laatst las ik in het Nederlands Dagblad een opinie-stukje dat leek geschreven als een repliek op een artikeltje dat ik eerder had ingediend, maar niet werd geplaatst (zie Het reikhalzend verlangen van de schepping). Ook dit stuk, dat de titel droeg: „Zet God Nederland op slot?“ wordt hieronder door mij van kritische kanttekeningen voorzien. Ik kan uiteraard niet heel het stuk, dat in het ND werd geplaatst, weergeven, maar zal ik, zoals ik het lees, de kernpunten uitlichten. Wilt u heel het opinie-stuk lezen, verwijs ik u naar de krant van 21 december 2019, bladzijde 24. Het ND heb ik van mijn overdenking op de hoogte gesteld.

Nederland op slot?

De strekking van zijn artikel is dat hij ervan uitgaat dat als God Nederland – maar uiteindelijk – de hele wereld op slot zet, „Hij dat doet met een reden. Dat blijkt overal in de Bijbel. We worden stilgezet met het oog op de verantwoording die we moeten afleggen. Dat gaat iedere cultuur aan. En het gaat om ieder woord. Om dagelijks gedrag. Om je diepste gedachten. We raken uit de impasse als we deze ongemakkelijke waarheid onder ogen durven zien“.

In de staart zit het venijn, want opnieuw – dit is in feite het fundament van elke religie, dus ook het christendom – draait het volledig om de mens: de mens moet verantwoording afleggen en daarom wordt hij stilgezet. Hij moet inzien, dat hij niet goed handelt. Dat geldt op elk terrein waar de mens verantwoording voor draagt, maar de laatste tijd en in het bijzonder om onze zorg voor de aarde. God maakt daarmee Zijn handelen van de mens afhankelijk; het stop-zetten is daarvan het bewijs, want de mens moet nu iets „doen“: erkennen dat hij het niet goed doet.

Het punt is echter dat de mens helemaal niet voor de aarde kán zorgen, omdat de hele schepping aan de vergankelijkheid is onderworpen. Inclusief de mens zelf. De mens is inderdaad verantwoordelijk voor het feit, dat de schepping aan de vergankelijkheid is onderworpen, maar hij is niet verantwoordelijk voor de vergankelijk zelf. Die verantwoordelijkheid draagt het rijk der duisternis of, anders gezegd, de macht van de zonde oftewel dé zonde. En omdat de mens zelf een slaaf van de zonde is, zal hij in die hoedanigheid nooit voor de schepping kunnen zorgen. En dus heeft het helemaal geen zin om collectief „te worden stilgezet met het oog op de verantwoording die we moeten afleggen“.

Daarnaast is het nog maar zeer de vraag of de God, Die heeft gezegd: „niet door kracht of geweld, maar door Mijn Geest“, Zijn toevlucht zou nemen tot een methode waarvan het slagen geheel afhankelijk is van mensen, wier denken door kracht en geweld vergiftigd is.

Anti-christelijk

De gedachte dat „God landen, volkeren of individuele mensen stilzet” komt voort uit de visie dat God ook vandaag de dag nog in de geschiedenis ingrijpt om te voorkomen dat het in de schepping uit de hand loopt. Dit is echter een misverstand, dat ontstaat bij gebrek aan inzicht. De mens, dus ook de religieuze, ziet aan wat voor ogen is. Religie ontstaat uit de wil van de mens om God te dienen. Dat dienen zal dus altijd binnen de kaders van wetten en regels plaatsvinden, omdat de religieuze mens per definitie wettisch denkt. Dat is de reden waarom God onder het oude verbond aan Israël de wet, bestaande uit geboden en regels, geeft. De wet is echter geen eindpunt maar een tijdelijke oplossing. Adam heeft als leider gefaald en daardoor de schepping aan de zonde (die de vergankelijkheid tot gevolg heeft) onderworpen. De wet neemt deze taak over. Overigens geldt dit alleen voor het volk Israël, want de heidenen „liet God op hun eigen wegen gaan“. 

Toen echter de „Erfgenaam“ zich openbaarde, kwam het tuchtmeesterschap van de wet ten einde: de nieuwe en ware Adam was opgestaan. Het leiderschap kwam bij Jezus, de eniggeboren Zoon van God, te liggen. En wel voor eeuwig. Het ingrijpen van God in de geschiedenis van de mensen, kwam daarmee eveneens ten einde. Het ingrijpen was immers bedoeld om Israël, als eerste, en, tenslotte, de hele mensheid haar Adam te geven. Met de komst van Jezus begon dan ook een totaal nieuwe en geheel andere tijd. Het oude was definitief voorbij en het nieuwe was definitief gekomen.

De Schrift zegt, dat God de Vader alle heerschappij in handen heeft gegeven van de Zoon. Die heeft zich vervolgens op de troon gezet, aan de rechterhand (beeld van kracht, Geest, en autoriteit) van de Vader gezet. Hij wacht daar totdat elke vijand gemaakt wordt tot een voetbank van zijn voet. Dat laatste betekent dat het rijk der duisternis in de loop van de ontwikkeling van het Koninkrijk van God volledig wordt overwonnen. Het is de Zoon die uiteindelijk als enige Heerser zal worden geopenbaard. De menselijke gedachte, dat God dus tussendoor alsnog ergens ingrijpt, is onbijbels en is een uiting van ongeloof. Echter, vanuit de bron (het rijk der duisternis) van deze gedachte gezien, is het anti-christelijk. Immers met het belijden van een ingrijpen van God in de geschiedenis, die sinds tweeduizend jaar wordt beheerst door de Zoon, ontkent men metterdaad dat Jezus zelfstandig in staat is, zijn Woord waar te maken. Dit is in feite een pure ontkenning van de totale macht en autoriteit van de Zoon, die de Vader Hem hoogstpersoonlijk heeft toebedeeld.

Conclusie

Uiteraard valt over deze zaken nog veel meer te zeggen. Dat zal ik ongetwijfeld in nog veel meer artikelen op deze website doen. Nu wil ik volstaan met het opmerken, dat de hele grondgedachte in de Schrift: het voortbrengen van de Zonen Gods (de erfgenamen van de schepping), door religieuze en op de mens gerichte gelovigen, in de loop van de (religie)geschiedenis van de mens, is teruggebracht tot een ‘geloof’ dat van hetzelfde niveau is als het ‘geloof’ van Israël vlak voor het moment dat Jezus Zich, als de Zoon des mensen, openbaarde. Het christendom is in algemeen verworden tot een, naar de mens zelf toegerekende, verwachting: Men ziet uit naar de (tweede) komst van Christus en men hoopt op dat moment te worden bevrijd van alle natuurlijke belemmeringen die men collectief ervaart. Maar voor hen geldt:

  • Lukas 18:7-8 (NBG1951) „Zal God dan zijn uitverkorenen geen recht verschaffen, die dag en nacht tot Hem roepen, en laat Hij hen wachten? Ik zeg u, dat Hij hun spoedig recht zal verschaffen. Doch, als de Zoon des mensen komt, zal Hij dan het geloof vinden op aarde?

De, door de Geest van God geïnspireerde en geleide, gelovige wacht echter, samen

  • Romeinen 8:19-21 (NBG1951) „met de gehele schepping met reikhalzend verlangen op het openbaar worden der zonen Gods. Want de schepping is aan de vruchteloosheid onderworpen, niet vrijwillig, maar om (de wil van) hem, die haar daaraan onderworpen heeft, in hope echter, omdat ook de schepping zelf van de dienstbaarheid aan de vergankelijkheid zal bevrijd worden tot de vrijheid van de heerlijkheid der kinderen Gods“.

Dit is een verlangen en geen werk, want:

  • Romeinen 8:23 (HSV) „En dat niet alleen, maar ook wijzelf, die de eerstelingen van de Geest hebben, ook wijzelf zuchten in onszelf, in de verwachting van de aanneming tot kinderen, namelijk de verlossing van ons lichaam.

Een werkelijke zoon van God werkt niet, maar verwacht. Hij ziet uit, maar gaat niet op weg om het op te halen. Er is er maar Eén die werkt en dat is de Geest van God. En het enige werk dat de Geest van God doet, is het geloof en de liefde, die voor de Vader in het hart van de Zoon aanwezig zijn, aan de harten van hen verkondigen, die hun zoonschap alleen van de Zoon verwachten. Dit werk is reeds aan de gang sinds de uitstorting van de Heilige Geest en gaat onverminderd en onbelemmerd door totdat het getal van de Heiligen vol is.

Q

Neem contact op met de beheerder

U kunt onderstaand formulier gebruiken voor uw vraag, opmerking, correctie of aanvulling. Als uw bericht een specifiek artikel betreft, vergeet dit dan niet te vermelden. Indien u persoonlijk antwoord wilt ontvangen, geeft u dan u e-mailadres op. Uw bericht wordt dan niet op de website behandeld.
NB: Uw e-mailadres wordt niet door mij bewaard en ALLEEN gebruikt als u een persoonlijk antwoord wenst. Uw vraag/opmerking komt alleen bij mij terecht.

Neem contact met me op

Wilt U reageren op dit artikel?

Als u een reactie wilt geven of een gesprek wilt starten over wat u in dit artikel heeft gelezen, dan vraag ik u een account aan te maken en in te loggen.

Heeft u reeds een account dan kunt u hieronder inloggen. Geen account? Hier kunt u registeren.

Voordat u een account aanmaakt ....

Het account is bedoeld om u in de gelegenheid te stellen te reageren op artikelen. Dit is een service aan mijn lezers. Ik ga er derhalve vanuit, dat áls u een account aanmaakt, u óók reageert op een artikel.

Iedere bezoeker kan een account aanmaken. Maar aan ‘werkeloze’ abonnee’s heb ik geen behoefte. Een dergelijk ‘stille’ abonnee zal dan ook, meestal na 48 uur, van mijn website worden verwijderd. Als u binnen 48 uur een reactie schrijft op een artikel, zal uw account uiteraard niet meer worden verwijderd, tenzij u daarom verzoekt of uzelf via uw admin-paneel verwijdert.

Ik ben op zoek naar zinvolle en constructieve reacties en niet naar potentiële spammers.

Q

Login voor reacties en gesprekken