Iemand van de website Tora en Genade stuurde mij het volgende bericht:

Goedemorgen,

Ik heb uw website bekeken en merk op dat u onderwijst dat we de wet niet meer in acht hoeven te nemen. (…)

Met vriendelijke groet,

Vooral de laatste tijd (april 2018) ben ik bepaald bij een, voor mij nieuw, fenomeen en dat is het houden van de wet of Tora, terwijl je als heiden tot het geloof in Christus bent gekomen. Inmiddels heb ik een aantal artikelen geschreven waarin ik mijn visie op deze zaak weergeef. Ik geef toe, dat mijn stelling uiteindelijk wat genuanceerder is, dan uit mijn eerdere reacties blijkt. Maar u heeft gelijk, als u uit mijn artikelen herleidt, dat het mijn mening is, dat de uit de Geest geboren gelovige de wet niet meer in acht hoeft te nemen. Dat wil echter óók niet zeggen, dat de wet er niet meer toe doet. De wet blijft wijzen op het feit, dat een mens in eigen kracht nooit in staat is, de wet volmaakt te onderhouden.

De wet of de Tora is door God via Mozes gegeven aan een volk, dat anders per definitie de verkeerde kant op zou drijven. De wet is een kader of een tuchtmeester die de erfgenaam in het gareel houdt, totdat hij op eigen benen zou kunnen staan. Paulus zegt het als volgt:

  • Galatians 3:19 (HSV) Waartoe dient dan de wet? Zij is eraan toegevoegd omwille van de overtredingen, totdat het Nageslacht zou gekomen zijn aan Wie het beloofd was; en zij is door engelen in de hand van de middelaar beschikt.

De wet is een tuchtmeester

De functie van de wet is dus het bewaken van de erfgenaam, totdat de mogelijkheid om te geloven geopenbaard zou worden:

  • Galatians 3:23 (HSV) Voordat het geloof echter kwam, werden wij door de wet bewaakt, als gevangenen opgesloten, totdat het geloof geopenbaard zou worden.

Het geloof, waaruit wij gerechtvaardigd zouden worden, zou beschikbaar komen in Christus:

  • Galatians 3:24 (HSV) Zo is dan de wet onze leermeester geweest tot Christus, opdat wij uit het geloof gerechtvaardigd zouden worden.

Nu dat geloof er echter is, zijn we niet meer onder de wet of de tuchtmeester:

  • Galatians 3:25-26 (HSV) Maar nu het geloof gekomen is, zijn wij niet meer onder een leermeester. Want u bent allen kinderen van God door het geloof in Christus Jezus.

Paulus spreekt hier blijkbaar tot zijn volksgenoten, want de heidenen zijn nooit onder een wet of een tuchtmeester geweest. Maar nu het geloof is gekomen, hebben zowel de jood als de heiden (Griek), de mogelijkheid zich met Christus te bekleden: 

  • Galatians 3:27-28 (HSV) Want u allen die in Christus gedoopt bent, hebt zich met Christus bekleed. Daarbij is het niet van belang dat men Jood is of Griek; daarbij is het niet van belang dat men slaaf is of vrije; daarbij is het niet van belang dat men man is of vrouw; want allen bent u één in Christus Jezus.

Het is het bekleed zijn met Christus, dat de wet of de tuchtmeester nu, in Christus zijnde, overbodig verklaart. De Jood hoeft niet meer onder de wet te blijven en de Griek (de heiden) hoeft zich er niet alsnog aan te onderwerpen, want:

  • Galatians 3:29 (HSV) als u van Christus bent, dan bent u Abrahams nageslacht en overeenkomstig de belofte erfgenamen.

De Heilige Geest schrijft de wet in het hart

Paulus gaat echter verder, want we zijn er nog niet. Het is de Heilige Geest die bekleedt met Christus. Immers, als de erfgenaam nog niet is gedoopt met de Heilige Geest, staat hij naar de inwendige mens nog op hetzelfde niveau als een slaaf:

  • Galatians 4:1-2 (HSV) Ik zeg echter: Zolang de erfgenaam een onmondig kind is, verschilt hij in niets van een slaaf, hoewel hij heer is van alles; maar hij staat onder voogden en beheerders, tot het tijdstip dat de vader van tevoren heeft bepaald

Datzelfde gold ook voor ons, zegt Paulus:

  • Galatians 4:3 (HSV) Zo waren ook wij, toen wij nog onmondige kinderen waren, als slaven onderworpen aan de grondbeginselen van de wereld. Zolang we nog onmondig waren, dus nog niet konden verweren tegen de verleidingen van de zonde en een leermeester nodig hadden, waren we in slavernij

Christus heeft ons echter onder de wet uit vrijgekocht, zodat de Vader ons als zijn kinderen kon aannemen:

  • Galatians 4:4-5 (HSV) Maar toen de volheid van de tijd gekomen was, zond God Zijn Zoon uit, geboren uit een vrouw, geboren onder de wet, om hen die onder de wet waren, vrij te kopen, opdat wij de aanneming tot kinderen zouden ontvangen.

Wij zijn in Christus overgegaan van de status van slaaf tot in die van erfgenaam van God zelf:

  • Galatians 4:6-7 (HSV) Nu, omdat u kinderen bent, heeft God de Geest van Zijn Zoon uitgezonden in uw harten, Die roept: Abba, Vader! Dus nu bent u geen slaaf meer, maar een zoon; en als u een zoon bent, dan bent u ook erfgenaam van God door Christus.

Conclusie van Paulus

Resumerend zegt Paulus dus het volgende:

  • Vóór Christus waren we (het volk Israël) in verzekerde bewaring onder de wet. Die wet functioneerde enerzijds, als een tuchtmeester en, anderzijds, als een wegwijzer.
  • Toen Jezus echter zijn werk had volbracht, werd de Geest in de harten van de aan Hem toegewijde gelovigen uitgestort.
  • De Heilige Geest kwam niet alleen voor de gelovigen uit het volk Israël, maar ook voor de gelovigen uit de overige volken.
  • Het is de Geest, die als plaatsvervangende Trooster, nu de weg wijst tot de volle waarheid; het openbaar worden van de zoon van God in de gelovige in Christus.
  • En zo wordt de wet van God in de harten geschreven van zowel de Joodse gelovige in Christus, als de heiden-gelovige in Christus.
  • Die inwendige, Geestelijke wet is levend en krachtig en doet de inwendige mens van de gelovige groeien in liefde tot de Vader.
  • Vandaar het intieme Abba, Vader.
  • Dit verklaart het tijdelijke karakter van de wet, die enkel aan het volk Israël was gegeven. Die wet had maar één doel: wijzen op Christus, terwijl hij ondertussen ook richting gaf voor het dagelijkse leven, zodat er uiteindelijk ook nog een volk overbleef, dat de Christus daadwerkelijk kon voortbrengen.

Samenvatting van mijn visie

Mijn visie is als volgt samen te vatten:

  • Sinds de Heilige Geest het onderwijs van de wet heeft overgenomen, is het naar eigen inzicht wandelen naar de wet of een gedeelte ervan niet meer nodig.
  • De Geest ‘leeft’ de geboden van God, die zijn samen te vatten in: “God lief hebben boven alles en de naaste als zichzelf”, in de gelovige.
  • Door de Geest ontstaat een intimiteit met de Vader, die het hart van de gelovige doet groeien in het verlangen volkomen naar de wil van God te leven.
  • Dat leven getuigt van de werken Gods, die in de dagelijkse handel en wandel van de gelovige worden gerealiseerd.

En kan ik dus antwoorden op uw gedachte, dat ik onderwijs dat we de wet niet meer in acht hoeven te nemen, dat dit correct is, echter: dit geldt alleen voor hen die zijn vervuld met de Heilige Geest. De overigen zullen zich alsnog aan de wet moeten houden (die dan weer wijst op Christus), als ze tenminste onderweg zijn naar het doel van de wet: Christus onder u, de hoop der heerlijkheid.

En als u zich heeft bekeerd tot Christus, stelt uw hart dan open voor de Geest en niet voor de wet of de Tora, Ephesians 1:17-19 (NBG1951) opdat de God van onze Here Jezus Christus, de Vader der heerlijkheid, u geve de Geest van wijsheid en van openbaring om Hem recht te kennen: verlichte ogen [uws] harten, zodat gij weet, welke hoop zijn roeping wekt, hoe rijk de heerlijkheid is zijner erfenis bij de heiligen, en hoe overweldigend groot zijn kracht is aan ons, die geloven, naar de werking van de sterkte zijner macht,

Bekering en zonde?

De tekst waar de vraagsteller aan refereert, luidt als volgt: Luke 24:47 (HSV) En in Zijn Naam moet onder alle volken bekering en vergeving van zonden gepredikt worden, te beginnen bij Jeruzalem. Onze Nederlandse vertalingen zijn allemaal enigszins ongelukkig. Misschien is dat te wijten aan onze traditioneel religieuze achtergrond. 

In Lukas 24:47 staat letterlijk het volgende:

  • En (καὶzal worden geproclameerd (κηρυχθῆναι)
  • op (statisch: basis of grond van; gefundeerd op) dé naam, die Hij actief (dynamisch, vanuit het fundament) bezit (in eigendom heeft) (πὶτῷὀνόματιαὐτοῦ)
  • berouw tot-in (dynamisch: naar) vergeving (kwijtschelding) zonden (μετάνοιανεἰςἄφεσινἁμαρτιῶν)
  • tot-in (dynamisch: naar) alle de naties (εἰς πάντατὰἔθνη):,
  • te beginnen vanuit Jeruzalem (ἀρξάμενοι ἀπὸ Ἰερουσαλὴμ) 
  • Luke 24:47 (NA28) “καὶ κηρυχθῆναι ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ μετάνοιαν εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν εἰς πάντα τὰ ἔθνη: ἀρξάμενοι ἀπὸ Ἰερουσαλὴμ”. Een uitgebreide vertaling (Rotherham Emphasized Bible-vertaling) luidt: „And that repentance for remission of sins should be proclaimed upon his name unto all the nations,–beginning from Jerusalem“.

Vrij vertaald, maar in (hopelijk) begrijpelijk Nederlands, lees ik de tekst als volgt: En aan alle volkeren zal worden geproclameerd, (dat) op grond van de autoriteit (= de naam) van Christus, werkelijke bekering van het hart (= berouw) (beschikbaar is), die leidt tot vergeving van zonden: en die verkondiging vindt plaats met Jeruzalem als startpunt.

De context van de tekst?

Wat Jezus tegen de discipelen zegt, is dat zijn overwinning op het kruis (vers 46) betekent, dat nu voor alle volkeren de bekering van het hart, die overgaat in de vergeving van zonden (in algemeen misstappen), geproclameerd zal worden. Die proclamatie naar de volkeren zal uitgaan van de Geest zelf en worden uitgevoerd door de werkers in het Koninkrijk. Een proclamatie is een verklaring dat er iets ingrijpends is gewijzigd, zoals een (grond)wetswijziging. In vers 48 wordt vermeld, dat de discipelen hiervan getuigen zullen zijn (letterlijk: U bent getuigen van deze dingen). Dat impliceert dat niet de discipelen zelf getuigen, maar dat ze van het werk dat God zelf doet, getuigen zullen zijn.

– Alle zonden van alle mensen

Jezus heeft dus wel degelijk alle zonden van alle mensen op het oog. Het claim dat de zonde via de overtreding had op de mensheid, heeft Christus teniet gedaan. De overtreding van Adam leidde er toe, dat alle mensen onder het beslag van de zonde terecht kwamen: ze werden aanklaagbaar. Die aanklacht is in feite dat handschrift of getuigschrift, dat de satan steeds weer opnieuw tevoorschijn haalde. En zolang er geen mens was opgestaan (letterlijk!), die zonder te zondigen in het vlees zijn leven leidde, had het getuigschrift autoriteit.

– Het bewijs is de opstanding

Door de opstanding is het bewijs geleverd, dat Christus die zondeloze mens was. Maar dat niet alleen: Hij bewees door zijn lijden en overwinning op de dood, dat Hij de vertegenwoordiger kon zijn van een heel nieuw (geestelijk) geslacht: kinderen van God, die, net als Hij, maar wel ten gevolge van Zijn handelen, uit de Geest geboren zijn.

– Nu kán de mens zich bekeren

Dat is de reden waarom nu (na de uitstorting van de Heilige Geest) aan alle volkeren, inclusief Israël, de bekering tot het leven kan worden verkondigd. God kon de mensen hun overtredingen niet vergeven, omdat er een getuigschrift op tafel lag, dat dit verhinderde. Het kruis en de opstanding van Christus heeft dit getuigschrift voor eens en altijd ongeldig verklaard en het ‘uit het midden (waar het lag als bewijs) weggenomen’. De gehele mensheid (gelovigen én ongelovigen) kan nu niet meer worden aangeklaagd. Vandaar dat de satan uit de hemel werd geworpen, want zijn plaats als aanklager is opgeheven.

– Iedereen moet het (dús) weten

Dus is het nu nodig, dat aan heel de schepping wordt verkondigd, dat in de Naam van Christus het behoud is. De mensen zijn door Christus vrijgekocht en in staat zich te bekeren, dus nu moet ook de redding in Christus worden verkondigd. In feite is dit het oordeel dat over de aarde gaat. De heerschappij over de aarde is weer in handen van God en nu (vanaf de eerste Pinksterdag) moet dat óók worden geproclameerd.

Samenvatting

Mijn visie op de tekst in Lukas 24 vers 47 kan ik dus als volgt samenvatten:

  • Door het kruis heeft Christus de universele aanklacht tegen de mens vernietigd (vers 46);
  • Door de opstanding uit de doden is Hij door de Vader verklaard Gods Zoon in kracht te zijn;
  • Dit evangelie, van berouw (bekering van het hart) en van het opheffen van het claim dat de zonde op alle mensen had, wordt nu door de Geest, die is uitgestort op alle vlees, verkondigd aan alle mensen;
  • Het oordeel is, dat Christus: in het vlees gekomen; de zonde heeft overwonnen; is opgestaan; zich op de troon van God heeft gezet en dientengevolge nu de Weg is, ter ontsnapping uit de macht van de zonde, voor een ieder die Hem aanneemt;
  • Het is Gods gerechtigheid, dat dit voor alle mensen geldt; niet dat iedereen nu automatisch behouden is, maar de mogelijkheid (tot bekering) is nu wel voor iedereen beschikbaar;
  • Daarom kunnen nu degenen, die aan het evangelie van God gehoorzaam willen zijn, zich ook daadwerkelijk bekeren en zich door de Geest (nieuw in het Koninkrijk van God) geboren laten worden;
  • Vanwege de grote implicatie, die dit alles op de schepping heeft, is het de Heilige Geest, die binnen dit proces alles in handen houdt: de verkondiging, de bekering, de wedergeboorte en de groei en ontwikkeling van het kind tot zoon. Binnen dit proces zal God niets aan het toeval (lees: de kwetsbare mens) overlaten. Daarom begint dit proces ook vanuit Jeruzalem en wel mét en ná de uitstorting van de Heilige Geest.
  • De gelovigen (als eerste de discipelen zelf) zullen getuigen zijn van wat Gods Geest doet (vers 48).

Conclusie

De bekering, waar het in ons vers overgaat, betreft dus het omkeren van het wandelen onder pressie van de zonde, naar het wandelen onder leiding van Christus (eigenlijk: de Geest, die het – het liefhebben van de Vader – uit Hem neemt). De zonden waar dit vers over spreekt, zijn het gevolg van het voortdurende ingaan op de misleiding of verleiding om te eten van de vrucht van de boom van kennis, oftewel het wandelen in eigen (door de macht van de zonde beschadigde en geïnfiltreerde) inzicht. Waarbij is opgemerkt, dat het ingaan op de misleiding vóór de komst van Christus min of meer verplicht was (het gevolg van de slavernij) en dat dit ná de komst van Christus in feite puur een eigen keuze is (omdat het bewijs van aanklacht, op grond waarvan de satan ons tot slavernij dwong, is weggenomen).

Q

Neem contact op met de beheerder

U kunt onderstaand formulier gebruiken voor uw vraag, opmerking, correctie of aanvulling. Als uw bericht een specifiek artikel betreft, vergeet dit dan niet te vermelden. Indien u persoonlijk antwoord wilt ontvangen, geeft u dan u e-mailadres op. Uw bericht wordt dan niet op de website behandeld.
NB: Uw e-mailadres wordt niet door mij bewaard en ALLEEN gebruikt als u een persoonlijk antwoord wenst. Uw vraag/opmerking komt alleen bij mij terecht.

Neem contact met me op

Wilt U reageren op dit artikel?

Als u een reactie wilt geven of een gesprek wilt starten over wat u in dit artikel heeft gelezen, dan vraag ik u een account aan te maken en in te loggen.

Heeft u reeds een account dan kunt u hieronder inloggen. Geen account? Hier kunt u registeren.

Voordat u een account aanmaakt ....

Het account is bedoeld om u in de gelegenheid te stellen te reageren op artikelen. Dit is een service aan mijn lezers. Ik ga er derhalve vanuit, dat áls u een account aanmaakt, u óók reageert op een artikel.

Iedere bezoeker kan een account aanmaken. Maar aan ‘werkeloze’ abonnee’s heb ik geen behoefte. Een dergelijk ‘stille’ abonnee zal dan ook, meestal na 48 uur, van mijn website worden verwijderd. Als u binnen 48 uur een reactie schrijft op een artikel, zal uw account uiteraard niet meer worden verwijderd, tenzij u daarom verzoekt of uzelf via uw admin-paneel verwijdert.

Ik ben op zoek naar zinvolle en constructieve reacties en niet naar potentiële spammers.

Q

Login voor reacties en gesprekken