Religieuze indoctrinatie?

Religieuze indoctrinatie van de islam, het christendom en het jodendom zou verboden moeten worden. Waarom zijn we zo blind om krankzinnigheid te accepteren?

vraagsteller

Waarom maak je een verschil tussen religieuze indoctrinatie en indoctrinatie in algemeen? Vind je dat alleen religieuze indoctrinatie verboden zou moeten worden? En waarom dan die alleen van de Islam, het Christendom en het Jodendom?

Indoctrinatie is „het onder druk bijbrengen of doen aanvaarden van bepaalde leerstellingen“. Dogma’s zijn: „bepaalde leerstellingen“. Ook die zijn niet persé religieus. Maar, let op, als je elke vorm van indoctrinatie zou verbieden, dan zou het opleggen van dat uitgangspunt op zich óók verboden worden. Een verbod is eveneens een vorm van indoctrinatie, want een verbod geldt enkel voor degene die anders denkt en handelt.

De mens is een wezen, dat niet in vrijheid leven kan; er zijn altijd regels (leerstellingen, verboden en geboden) nodig om hem in het gareel te houden. Dat komt omdat de mens van nature niet in staat is buiten z’n eigen kader te denken en te handelen. Elk mens zou gaan handelen naar ‘wat goed is in eigen oog’. En dat is binnen een samenleving niet mogelijk; er zijn altijd lieden, die enkel gericht zijn op hun eigen voordeel. Daarom zijn er regels en wetten om de samenleving te reguleren.

Het is juist het onttrekken aan – en het egocentrisch uitleggen (en leren) van de regels en wetten, die er zo’n puinhoop van maken. Waar de vraagsteller tegen ageert, is niet de indoctrinatie zelf, maar de inhoud van de indoctrinatie. Daarnaast begrijpt hij de leerstellingen en dogma’s niet, die aan de basis liggen van de genoemde Godsdiensten. Daarnaast heeft hij ook niet door, dat het juist de overtreders van die dogma’s en leerstellingen zijn, die hem doen verlangen naar een verbod. Uiteindelijk gaat het dus niet om de religiën op zich, maar om de interpretatie (de individuele uitlegging) van sommigen die daarmee de dogma’s en leerstellingen van hun eigen religie in diskrediet brengen. Als je echter elke ‘religieuze indoctrinatie’ zou verbieden, gooi je het kind met het badwater weg. Afgezien van het feit, dat je daarmee tevens je eigen fundament om zeep helpt.

De blindheid (dat ben je overigens niet, want je ‘ziet’ wel degelijk dat er iets mis is!) kun je zien als het ‘onvermogen’ om die ander van een verkeerde interpretatie van z’n eigen dogma’s en leerstellingen te overtuigen. Daarom blijft niets anders dan acceptatie. Al heb je het idee, dat het door je strot wordt geduwd. Het enige dat je (alleen collectief) kunt doen is de gevolgen van die indoctrinatie beperken. En dat kun je doen op grond van één regel: elk mens heeft recht op z’n eigen overtuiging, dus ook diegene die het niet eens is met die van een ander. Maar degene, die het niet goed voorheeft met die ander, zal zich ook daar altijd tegen blijven verzetten.