Over: zoeken en vinden

Terug naar: Kort door de Bocht

29 Want die Hij te voren gekend heeft, die heeft Hij ook te voren verordineerd, den beelde Zijns Zoons gelijkvormig te zijn, opdat Hij de Eerstgeborene zij onder vele broederen.30 En die Hij te voren verordineerd heeft, dezen heeft Hij ook geroepen; en die Hij geroepen heeft, dezen heeft Hij ook gerechtvaardigd; en die Hij gerechtvaardigd heeft, dezen heeft Hij ook verheerlijkt.

Iemand citeerde een tekst om zijn stelling te onderbouwen dat de mens als eerste moet zoeken.

Ik zeg dat de waarheid zelf zoekt en vindt; jij zegt dat de gelovige zoekt en dan vindt

Ik zeg dat je niet hoeft te zoeken, maar dat de waarheid zelf heel gericht zoekt en vind (waarbij dat zoeken, bij wijze van menselijk spreken is), omdat de waarheid al weet waar dat hart zich bevindt en wat er in is, voordat dat hart dat zelf weet.

Het hele punt is, dat de mens nu eenmaal zelf wil beoordelen of het aanbod van de waarheid hem wel of juist niet bevalt. De waarheid gaat daaraan voorbij door zich alleen te openbaren (er valt dus helemaal niets te zoeken) aan hen die in hun hart het verlangen hebben de waarheid te leren kennen. Dat kan letterlijk iedereen zijn.

Je zou dit alles als een universele waarheid kunnen zien. Los van enig begrip van de Bijbel, Koran, Oosterse Geschriften, enz.

En omdat de waarheid onafhankelijk is van elk begrip dat de mensen hebben opgebouwd, hoeft niemand op deze wereld, bang te zijn dat ‘ie overgeslagen wordt. Maar iemand die door de waarheid wordt gevonden, weet dat.

Want als iemand door de waarheid wordt gevonden, zet dat z’n hele denken op de kop: hij krijgt rust, inplaats van onrust. Hij is thuisgekomen en dwaalt niet meer rond, heen en weer geslingerd door leringen van mensen. Hij weet! 

Hij heeft een bron van levend water, die niet meer opdroogt en hij nuttigt voedsel dat niet vergaat.

Ik durf te stellen dat iemand die dit niet zo (of iets dergelijks; het is maar een beschrijving) ervaart, doodeenvoudig de waarheid nog niet kent. Of die persoon nu christen is, moslim, boeddhist of wat dan ook. Want dat zijn allemaal labels, die mensen hebben bedacht, zodat ze elkaar kunnen herkennen en be(ver)oordelen. Maar uiteindelijk is er maar een ding wat telt: leef je in en vanuit de waarheid.

En om terug te komen op het topic onderwerp: Dit is in feite de opstanding en hoe die plaatsvindt: je wordt opnieuw geboren en staat op in een geheel nieuwe omgeving (nieuw land). En dat is in feite wat jouw tekstcitaat zegt.

Zo en denk daar maar eens over na, voordat je weer in een verhitte discussie verzeilt raakt en je jezelf probeert te redden met krachteloze en aan jouw religie gebonden argumenten.

Zie ook mijn artikel: Gods ogen