Onvoorwaardelijke liefde?

Bestaat onvoorwaardelijke liefde of houden we alleen van hen die voldoen aan onze verwachtingen?

Ja, er bestaat wel degelijk „onvoorwaardelijke liefde“. Maar om die te herkennen, moeten we eerst weten ‘hoe’ die liefde er uitziet. Liefde die onvoorwaardelijk is, stelt vooraf geen regels, geen eisen om te functioneren; ze ‘doet’ het gewoon.

Als liefde echter onvoorwaardelijk is, is ze zelfvoorzienend en ook oneindig. Dat betekent dus ook, dat onvoorwaardelijke liefde voor altijd bestaat; ze is er altijd, want als er een einde aan deze liefde zou komen, kan ze niet onvoorwaardelijk zijn.

Iemand die onvoorwaardelijk liefheeft: is altijd geduldig, is altijd vriendelijk, is niet jaloers, schept nooit op, is nooit arrogant, handelt niet ongepast, zoekt niet zijn eigen belang, wordt niet verbitterd, bedenkt geen kwaad, is niet blij over de ongerechtigheid, maar verheugt zich over de waarheid. 

Hij bedekt alle dingen (die niet goed gaan), gelooft alle dingen (die in beginsel wel goed gaan), hoopt alle dingen (dat ze uiteindelijk goed blijven gaan) en verdraagt om deze reden alle dingen (zal nooit zeggen: nu is het genoeg).

Zoals je wel begrijpt is er geen mens, die een dergelijke liefde kan opbrengen. Al was het alleen al om het feit, dat elk mens eindig is. De Bijbel zegt echter, dat God liefde is. En omdat God eeuwig is, is  ook Zijn liefde eeuwig en dus onvoorwaardelijk. Voor onvoorwaardelijke liefde kun je dan ook  alleen bij Hem terecht. Maar …. als je tot Hem nadert, moet je geloven dat Hij bestaat en een beloner is voor wie Hem werkelijk (onverdeeld; met heel hun hart) zoeken. Dan raak je nooit teleurgesteld in het verlangen naar echte (= onvoorwaardelijke) liefde, omdat God dan Zijn liefde in jouw hart uitstort. 

Ik kan me voorstellen, dat als je niet in God gelooft, je ook geen behoefte hebt om Hem te ‘naderen’. Maar dan kun je je waarschijnlijk óók niets voorstellen bij onvoorwaardelijke liefde. Op z’n best zoek je dan een liefde die, vroeg of laat, toch ‘voeding’ nodig heeft.