Morele wet

Regels voor de natuurlijke mens!

De morele wet bestaat “slechts’ uit één regel: de naaste liefhebben als zichzelf of, anders gezegd, rechtvaardig met de naaste omgaan

Het doel van de morele wet is het regelen van de (sociale) relaties tussen de mensen, die niet worden geleid door de Geest van God (Die echter pas vanaf ná de komst van Jezus Christus aanwezig is). 

De morele wet is door God in het hart van elk mens ingeschapen; de natuurlijke mens is in staat uit deze basiswet alle regels en wetten te maken die nodig zijn voor een goede samenleving. Liefde onder de morele wet is reactionair, dat wil zeggen functioneert alleen maar in wederkerigheid, vandaar het ‘liefhebben (als actieve bezigheid) als jezelf’.

De zonde beschadigt echter in toenemende mate het vermogen zich aan de morele wet te houden. Dit heeft tot gevolg dat de samenlevingen verruwen en de mensen zich in toenemende mate liefdeloos (en wetteloos), ten opzichte van zichzelf, anderen en de rest van de schepping, gaan gedragen.

Maar omdat de mens de morele wet in zijn ‘systeem’ ingeschapen heeft, weet hij van nature dat hij zich er niet aan kán houden en zal hij op zoek gaan naar nóg meer regels en wetten om zichzelf in het gareel te houden. De natuurlijke mens bevindt zich dus in een vicieuze cirkel. In feite drijft deze situatie hem naar de enige die hem echt kan helpen. De boze zet echter alles op alles om de mens van dit besef verre te houden.