Kennis van God

“Kennis, die niet door menselijke wijsheid, maar door de Geest geleerd is”

Echte kennis doe je op door je te verdiepen in het onderwerp waar je interesse naar uitgaat. Kennis en interesse horen bij elkaar. Zonder interesse ben je kennis die je opdoet al snel weer kwijt. Vaak wordt interesse wel opgewekt, als je je eenmaal gaat verdiepen in een onderwerp. Maar als de interesse niet beklijft en groeit, blijkt de kennis al snel als los zand door de vingers weg te glijden.

Menselijke kennis is statisch. Dat komt omdat de kennis die we met ons natuurlijke denken opdoen, is vastgelegd. Vastgelegd door mensen. Dat geldt ook voor de kennis die we in de boeken van de Bijbel terugvinden. Ook die kennis is statisch. Daarom is het ook onzin om de Schrift of de Bijbel, het woord van God te noemen. Gods Woord is dynamisch, beweeglijk en dus altijd onderweg. Degenen die de Bijbel behandelen als een statisch woord van God, behandelen haar als een wetboek.

Je leert God dan ook niet kennen, door het lezen van de Bijbel. Op z’n best kom je erachter hoe de diverse schrijvers van de Bijbel over God dachten en hoe zij hun ‘kennis’ van God hebben gevormd. Hoe ervoeren zij God? Maar dat is natuurlijk wat anders dan zélf ervaren wie God is. Door dus de Bijbel puur als maatstaf te nemen, kom je dus niet toe aan het werkelijk leren kennen van God.

De Bijbel is een boek vol getuigenissen. Van vele Godvrezende mensen, dat wel, maar toch enkel maar getuigenissen. Daarom is er vandaag de dag zoveel onenigheid over wat de Schrift nu eigenlijk zegt. Dit geldt zelfs voor de tien geboden, die niet meer of minder een weerslag zijn van wat God aan Mozes doorgeeft. Al het spreken van God in de Schrift is ‘van horen zeggen’. De meesten willen namelijk niet aan de gedachte, dat de Bijbel, zoals wij die kennen, ‘slechts’ een getuigenis is en projecteren hun eigen interpretaties terug in de Schrift en kennen daar vervolgens een bijna Goddelijke autoriteit aan toe. Men bestrijdt elkaar altijd op grond van interpretaties. Daarmee wordt de Bijbel dus ondergeschikt gemaakt aan de mening of het vooroordeel van de lezers en geldt er een soort democratisch gelijk als autoriteit: hoe meer mensen hetzelfde interpreteren, hoe groter de autoriteit. En elke mening die daarvan afwijkt, wordt voor het gemak ketters genoemd en kan dan als zodanig worden bestreden. Op deze wijze zijn de vele leringen en dogma’s ontstaan, die onze kerken in de loop van vele eeuwen hebben omarmd. Het punt is echter, dat deze dogma’s en leringen als zodanig zelfs uitstijgen boven de autoriteit van de Schrift zelf. De Bijbel is ondergeschikt gemaakt. De meeste gelovigen, of het nu gaat om traditionele of liberale, hebben meer kennis van de dogma’s en leringen van hun eigen kerk of gemeente, dan van wat de Bijbel zegt.

De Bijbel is dus op zich niet dynamisch. Dat wil echter niet zeggen, dat God niet door de Schrift kan spreken. En het wil dus ook niet zeggen, dat de Bijbel geen zuiver getuigenis geeft. Alles dat in de Bijbel is opgetekend, heeft een bedoeling. Er staat geen overbodige letter, woord of zin in de Schrift. Die bedoeling is echter niet opgekomen in het hart van de schrijvers, maar is geïnspireerd. En wel door de Geest van God zelf. De Schrift geeft dus in het getuigenis de bedoeling van God zelf weer. Dus is de vraag: wat wil God met de Schrift(en). Je kunt dus ook vragen: wat is het doel van de Bijbel? Wat is het ‘doel’ van dit Getuigenis van de Schrift?

Het doel van de Schrift

De bedoeling van de Bijbel is niet de wil van God weergeven, maar de weg wijzen naar Degene die de wil van God op volkomen wijze kan uitwerken in de levens van hen die Hem met heel hun hart toebehoren. Die Persoon is Jezus Christus. Heel de Bijbel en dus al de Schrift wijst op Christus. Wil je God en Zijn wil leren kennen, zul je dus bij Hem, Jezus, moeten zijn. Hij is de Enige die God kent als Vader en Hij is dus ook de Enige die God als Vader aan de mens bekend kan maken. En dat leren kennen is niet een eenmalige kwestie, maar een voortschrijdend proces. Preciezer gezegd een groeiproces. En Jezus is daar hoogst persoonlijk, door de Heilige Geest, vanaf het begin tot aan het einde bij betrokken. 

De bevrijding uit de macht der zonde, die Christus éénmalig aan het kruis teweeg heeft gebracht, heeft echter niet het karakter van een introductie, zo van: ik doe het voor en dan kun je het ook! Het is een voortgang en staat – en geschiedt onder leiding van Christus zelf. Hij heeft het proces opgestart en zal het ook voleindigen. Het enige dat van de gelovige wordt verwacht is dat deze zich aan Hem vasthoudt en op geen enkel moment denkt: nu kan ik het zelf wel. Want dan gaat het gegarandeerd mis.

Nu is het wonderlijke dat Jezus, die als Enige de Vader kent, geen letter in de Bijbel heeft geschreven; het zijn weer de getuigen, zoals de discipelen en Paulus, die over Jezus vertellen. En dan zeggen ze allemaal hetzelfde: wil je de Vader leren kennen, dan moet je Jezus proeven en van Hem (blijven) eten. Jezus zelf zegt dan ook: Mijn bloed drinken en Mijn vlees eten. Wat dat laatste precies inhoudt, wordt in latere artikelen op deze website uit de doeken gedaan, maar het komt er op neer, dat je deel moet krijgen aan dezelfde Geest als waaraan Jezus zelf deel had. Vandaar dat Hij zijn discipelen vertelt, dat „de Geest het uit dat wat van Mij is, zal nemen en het u (de discipelen en degenen, die op grond van hun woorden in Hem geloven) zal verkondigen“. 

Om die reden gaf ik aan, dat het een voortdurend (zonder pauze) en voortschrijdend (ontwikkelend) proces is, dat leren kennen van God. Het heeft een aanvang, maar geen einde. En na verloop van tijd, leren degenen die ‘het van Hem (Christus) leren’ de wil van God kennen en krijgen ze deel aan Gods karakter. Hun wil functioneert dan synchroon aan die van God de Vader zelf: ze gaan hetzelfde willen. En de wil van God is: het goede, het welgevallige en het volkomene. Het is dus niet de wil van God, dat je goed je best doet in je kerk of in je gemeente of dat je goed voor je naaste zorgt. Nee, als je net als God het goede, het welgevallige en het volkomene wilt, gaan al die uiterlijke kenmerken vanzelf zichtbaar worden. De ware christen is als het ware als een stukje vlees, dat enkele dagen in de marinade ligt; na verloop van tijd is de Heilige Geest zodanig één met de geest van de discipel geworden, dat deze dezelfde geur gaat verspreiden als Christus deed. Dat is in feite het getuigenis (de geur) van Christus zelf, dat Hij spreekt door het leven van degene die volkomen op Hem vertrouwt.

Het begint echter met een overgegeven hart. En met het besef dat alles wat we in eigen kracht tot stand proberen te brengen per definitie gedoemd is te mislukken. De Geest is wel gewillig maar het vlees is zwak. Het wonderlijke is echter dat in het hart geloof en vertrouwen ontstaat. En die groeien uit naar liefde. Op die manier werkt de Geest van God zowel het willen als het werken uit: je hele wil gaat achter het liefhebben van God staan en daardoor krijgt de Geest alle ruimte om de werken Gods tot stand te brengen. En wat doet de ‘gelovige’ dan zelf? Niets dan zich alleen maar verheugen in de liefde die vanuit God, via Christus in het leven vruchtdraagt. 

Jezus Christus heerst in Gods Koninkrijk

“… Maar wie volhardt tot het einde, die zal behouden worden. En dit evangelie van het Koninkrijk zal in de gehele wereld gepredikt worden tot een getuigenis voor alle volken, en dan zal het einde gekomen zijn”.

Matthew 24:13-14 (NBG1951)

Abonneren?

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

u

Heeft u een vraag...

en/of een opmerking?

...neem dan contact op.

Wilt U reageren op dit artikel?

Als u een reactie wilt geven of een gesprek wilt starten over wat u in dit artikel heeft gelezen, dan vraag ik u een account aan te maken en in te loggen.

Heeft u reeds een account dan kunt u hieronder inloggen. Geen account? Hier kunt u registeren.

Voordat u een account aanmaakt ....

Het account is bedoeld om u in de gelegenheid te stellen te reageren op artikelen. Dit is een service aan mijn lezers. Ik ga er derhalve vanuit, dat áls u een account aanmaakt, u óók reageert op een artikel.

Iedere bezoeker kan een account aanmaken. Maar aan ‘werkeloze’ abonnee’s heb ik geen behoefte. Een dergelijk ‘stille’ abonnee zal dan ook, meestal na 48 uur, van mijn website worden verwijderd. Als u binnen 48 uur een reactie schrijft op een artikel, zal uw account uiteraard niet meer worden verwijderd, tenzij u daarom verzoekt of uzelf via uw admin-paneel verwijdert.

Ik ben op zoek naar zinvolle en constructieve reacties en niet naar potentiële spammers.

Q

Login voor reacties en gesprekken