Joodse wortels?

Iemand schreef mij:

Jezus werd in Israel geboren als Jood; Hij leefde als een Jood en als zodanig praktiseerde Hij volmaakt de Tora. Jezus toonde in zijn handel en wandel de Goddelijke leefstijl, want Hij overtrad nooit de wet van God. 

Verder stelde hij, dat “Jezus zijn status als Pesachlam juist dankte aan het volmaakt houden van de wet”. Hij gelooft daardoor “in Zijn genade behouden te kunnen worden”. Waarbij hij met dit laatste wil zeggen: “volmaakt de wet te houden”.

Mijn interpretatie

Men ziet het offer van Jezus vooral als een manier of weg om nu de wet volmaakt te kunnen houden. Men zegt dan ook: “Juist als je Yeshua liefhebt, dan ken je Zijn geboden (Tora) en breng je die in praktijk: John 14:21 (NBG1951) Wie mijn geboden heeft en ze bewaart, die is het, die Mij liefheeft; en wie Mij liefheeft, zal geliefd worden door mijn Vader en Ik zal hem liefhebben en Mijzelf aan hem openbaren. Ze vinden het prima om in de schaduw van Yeshua te leven: Romans 7:22 (NBG1951) want naar de inwendige mens verlustig ik mij in de wet Gods, en Hem zo (de wet onderhoudend) te volgen. Ze onderhouden de Tora, want die is heilig en goed. Men concludeert: “Het oordeel van de Tora, doodstraf, is in Yeshua vervuld en vanuit die genade dienen we in heiliging Zijn geboden (Tora) te volgen en NIET af te schaffen”.

Mijn commentaar

Men ziet op deze manier de wet in Christus vervuld en kan men zich zonder belemmeringen of tekortkomingen aan de wet houden. Immers: de Tora is heilig en goed: Romans 7:12 (NBG1951) Zo is dan de wet heilig, en ook het gebod is heilig en rechtvaardig en goed. En geen letter van de wet vervalt: Matthew 5:17-20 (NBG1951) Meent niet, dat Ik gekomen ben om de wet of de profeten te ontbinden; Ik ben niet gekomen om te ontbinden, maar om te vervullen. Het probleem is echter, dat de wet op deze manier nog altijd over de schouder meekijkt: het blijft een werken in eigen kracht

Het is dan ook niet vreemd, dat juist binnen deze kringen zo de nadruk wordt gelegd op het feit dat Jezus een Jood was, dacht als een Jood en leefde als een Jood. Maar dat niet alleen: Men ziet nog een toekomst voor Israël, viert de Bijbelse feesten met Israël mee en verdiept zich in de Hebreeuwse of Joodse wortels. Men tracht letterlijk te leven als een ‘nieuwtestamentische Jood’. Vandaar dat er een groei valt waar te nemen in het aantal Joods-Messiaanse gemeenten en groepen, waar men het liefst luistert naar een Messiasbelijdende Jood, samen de Sedermaaltijd gebruikt, maar ook wekelijks, het liefst op authentieke wijze, de Sabbath en de jaarlijkse Oudtestamentische feesten viert. Men voelt zich met Israël verwant. Een Messiasbelijdende Joodse gelovige is de ‘oudste broer’ die inzicht heeft in de Schriften en waar men dus nog veel van kan leren. 

Nu is elke gelovige vanzelfsprekend vrij om zijn of haar dienst aan God op eigen wijze in te vullen (Zie echter het artikel: De tora houden uit liefde). Het probleem is echter, dat men het doet op juist deze wijze, omdat men gelooft dat dit zo door God wordt verlangd. Echter, op de vraag óf dit wel zo op deze manier door God wordt verlangd, kan geen bevredigend antwoord worden gegeven. Ook het wegstrepen – en het juist wel behouden van bepaalde geboden, is discutabel. Onder de Tora-volgers is hierover geen overeenstemming. Toch wordt deze levensstijl in toenemende mate gepropageerd. En dit vooral onder traditioneel gelovigen, die het over het algemeen in hun eigen (moeder)kerk geen bevrediging meer vinden, als het gaat om de dagelijkse invulling van het geloof. 

Zoals hiervoor al aangegeven is men er van overtuigd dat de wet niet heeft afgedaan, maar dat men nu juist in staat is aan de wet te voldoen. Men gelooft daarmee op één lijn te zitten met Christus zelf, die immers heeft gezegd, dat Hij de wet niet kwam ontbinden, maar kwam vervullen. En zo keert men als het ware terug naar een op oudtestamentische leest geschoeide Godsdienst. Er is echter één verschil: nu is men in staat de wet volmaakt? te gehoorzamen. Ten opzichte van elke andere religie komt men echter van de regen in de drup, zogezegd. Het behoeft geen betoog, dat deze manier van leven niét door onze God is bedoeld.

Doordat men de oude, slechts aan Israël gegeven, wet omarmt, keert men metterdaad terug naar een oudtestamentisch geloof in werken. Dat is niet wat God voor ogen had toen Hij zijn Zoon aan de wereld gaf. Op de komst, kruisiging én opstanding van Christus, volgde de uitstorting van de Heilige Geest. Het is die Geest, waarvan Jezus zegt in John 14:24-26 (NBG1951) “Wie Mij niet liefheeft bewaart mijn woorden niet; en het woord, dat gij hoort, is niet van Mij, maar van de Vader, die Mij gezonden heeft. Dit heb Ik tot u gesproken, terwijl Ik nog bij u verblijf; maar de Trooster, de heilige Geest, die de Vader zenden zal in mijn naam, die zal u alles leren en u te binnen brengen al wat Ik u gezegd heb”. En dan neemt de Heilige Geest het niet opnieuw uit de wet, de Tora, maar uit het hart van Jezus zelf: John 16:14-15 (NBG1951) Hij zal Mij verheerlijken, want Hij zal het uit het mijne nemen en het u verkondigen. Al wat de Vader heeft, is het mijne; daarom zeide Ik: Hij neemt uit het mijne en zal het u verkondigen. Dat hart is vervuld van liefde voor God de Vader. En precies dit is het, dat de Geest uit Jezus neemt en aan het hart verkondigt van degene, die Hem (dat is Jezus Christus) is toegewijd.

Gods laatste oproep: Luister naar Jezus

Doordat de liefde tot God, onder voorspraak van Gods Geest zelf, in toenemende mate in het hart van de gelovige wordt uitgestort, zal zijn geest steeds meer onvoorwaardelijk aan de Vader zijn toegewijd. Dit uit zich in een onvoorwaardelijk discipelschap, oftewel een onvoorwaardelijk volgen van Christus. Op deze manier brengt de discipel de laatste en definitieve oproep van God in de praktijk: “Dit is Mijn geliefde Zoon, luister naar Hem!” (Luke 9:35 (HSV)). Met andere woorden: De hele wet wordt gaandeweg vervuld in de gelovige die onvoorwaardelijk en als eerste zijn vertrouwen stelt op Jezus Christus. De enige regel waar een nieuwtestamentische gelovige zich dus naar moet richten, is: luisteren naar Jezus. Want Hij spreekt door de Heilige Geest de liefde van God uit in het hart van de aan Hem toegewijde mens.

Een terugkeer naar de wet van Mozes, maar ook het houden van de Tora, die wellicht tussen de regels door in de wet van Mozes is geïntegreerd, impliceert niet alleen ongehoorzaamheid, maar ook een praktisch verloochenen van het werk dat God in Christus is begonnen en dat Hij verder door zijn Heilige Geest wil uitwerken in de harten van hen die tot geloof zijn gekomen.

Jezus Christus heerst in Gods Koninkrijk

“… Maar wie volhardt tot het einde, die zal behouden worden. En dit evangelie van het Koninkrijk zal in de gehele wereld gepredikt worden tot een getuigenis voor alle volken, en dan zal het einde gekomen zijn”.

Matthew 24:13-14 (NBG1951)

u

Heeft u een vraag...

en/of een opmerking?

...neem dan contact op.

Wilt U reageren op dit artikel?

Als u een reactie wilt geven of een gesprek wilt starten over wat u in dit artikel heeft gelezen, dan vraag ik u een account aan te maken en in te loggen.

Heeft u reeds een account dan kunt u hieronder inloggen. Geen account? Hier kunt u registeren.

Voordat u een account aanmaakt ....

Het account is bedoeld om u in de gelegenheid te stellen te reageren op artikelen. Dit is een service aan mijn lezers. Ik ga er derhalve vanuit, dat áls u een account aanmaakt, u óók reageert op een artikel.

Iedere bezoeker kan een account aanmaken. Maar een ‘werkeloze’ abonnee’s heb ik geen behoefte. Een dergelijk ‘stille’ abonnee zal dan ook, meestal na 48 uur, van mijn website worden verwijderd.

Ik ben op zoek naar zinvolle en constructieve reacties en niet naar potentiële spammers. 

Q

Login voor reacties en gesprekken