Ik las op het Refoweb, een forum voor jongelui van traditioneel kerkelijk gezindte, een vraag die al in 2010 was gesteld: „… Geldt de wet ook voor mensen buiten het verbond?…“. Ik kwam op die vraag terecht, omdat ik op zoek was naar informatie of „de wet van God voor alle mensen geldt.“ Voordat je er zelf een artikel aan wijdt, is het zinvol om eerst te onderzoeken hoe andere gelovigen hier over denken. Ik las onder andere in het antwoord (van Ds. M. Baan, een Hervormd predikant uit Veenendaal) het volgende: „Kijk, als we het hebben over de wet van God, dan moeten we niet vergeten dat Gods wet er al was vóór de woestijntocht! Abraham mocht ook al niet doodslaan en Noach mocht niet echtbreken en Seth mocht niet stelen. Alleen: hoe wisten zij dat? De wet op twee stenen tafelen was er immers nog niet. Nee, maar de wet die met de schepping ingeschapen was in de harten van de mensen was er ten dele nog wel. Zeker, door de zondeval was die ingeschapen wet vaag geworden. Er werd door de mens dan ook danig met die wet gesjoemeld. Maar het besef ervan is zelfs enigermate tot de dag van vandaag in alle mensen achtergebleven.

Alhoewel het gehele antwoord mij wat stereotiep over kwam, zette vooral de inleiding van ds. Baan me aan het denken. Die inleiding heb ik hierboven geciteerd. Het gehele artikel rond de vraag kunt u vinden via de link waarmee in mijn artikel begin. Ds. Baan stelt de vraag: „Hoe wisten zij dat?“ Hij doelt dan op de vooronderstelling dat de mensheid vóórdat de wet van Mozes was gegeven, al kennis had van Gods wet, die, zoals hij vervolgt, reeds in de harten ingeschapen was. Ik zou echter aan hém de vraag willen stellen: „hoe weet hij dat?“ Hoe weet ds. Baan dat de wet van God reeds in de harten van de mensen was ingebracht? In de Bijbel, en dan vooral in de eerste hoofdstukken van Genesis, is van een ingeschapen wet geen enkele sprake. Nergens wordt zelfs maar gesuggereerd dat God de mensen een besef van een wet had meegegeven.

Eigenlijk is dit ook weer één van de aannames die niet meer ter discussie staan en dientengevolge een eigen leven zijn gaan leiden. Maar uiteindelijk heeft het te maken met het Godsbeeld dat zich in het collectieve denken van de gelovige heeft vastgezet. Vandaag de dag geloven ‘we’ in een God die op een gegeven moment de rekening presenteert aan de mensheid. Dat doet Hij dan op grond van de overtreding van een wet. Daarbij is de gedachte, dat elk mens de wet kent, die hij vervolgens overtreedt. Die wet wordt door ds. Baan de ingeschapen wet genoemd. Ieder mens heeft weet van die ingeschapen wet en ieder mens, niemand uitgezonderd, doet dan z’n best om zich niet aan die wet te houden. Maar dan is dus de vraag: Welke wet? Welke wet wordt per definitie door elk mens bewust overtreden?

Als we de wet van Mozes samenvatten, komen we, volgens de Heer Jezus Christus, op één enkele regel uit: God liefhebben met alles wat je als mens ter beschikking hebt. De tweede regel, die in feite gelijk is aan de eerste, is het liefhebben van de naaste. Nu ben ik persoonlijk van mening dat het eerste, God liefhebben, voor een natuurlijk (en zondig) mens onmogelijk is. Liefhebben is een vrijwillige actie en kan dus nooit worden afgedwongen. Zomaar stellen dat je God moet liefhebben, is dan ook niet reëel. Wij mensen kunnen enkel maar liefhebben wat we zien en kennen. En dan kennen in de zin van ‘er mee omgaan en er, vooral productief, mee leven’. Als je God kent, impliceert dit dat uit dat kennen iets voortvloeit. Het kennen van God brengt zogezegd altijd vrucht voort. In dit geval eeuwig leven. Aan liefde gaat vertrouwen en toewijding vooraf. Het ‘liefhebben’ heeft ook tijd nodig. Je kunt wel van het ene moment op het andere verliefd worden, maar liefde moet groeien en ontwikkelen. Hieruit kun je concluderen dat je wel een (ander) mens kunt liefhebben, maar God niet. Dit om de eenvoudige reden, dat niemand van nature God kent. En als je God niet kent, kun je Hem ook niet liefhebben. Er is maar één mens, die God van nature kent en dat is Jezus Christus. Vandaar dat de Bijbel ons vertelt, dat de Zoon zijn Vader aan ons bekend maakt. Maar daarmee heb je God nog niet lief; dat komt pas als je omgang krijgt met de Vader. Dit is een groeiproces en wordt door de Heilige Geest opgestart en onderhouden.

Te hard van stapel

We gaan echter nu te hard van stapel, want de vraag was: „Heeft God een wet (of een regel) ingesteld, op grond waarvan we allemaal worden (ge)(ver)oordeeld?“. Het enige dat ons duidelijk wordt uit Genesis 2 en 3 is dat er een regel is, maar dit is geen regel waar de mens zich wel of niet aan kan houden, maar een wetmatigheid. Net zoals een natuurwet. Gooi je iets omhoog en zijn er geen obstakels, dan komt het gewoon langs dezelfde weg weer naar beneden. De enige regel, die God bekend maakt (en nogmaals, het is geen regel die God ter plekke bedenkt) is dat als de mens eet van de boom van kennis van goed en kwaad, dat deze dan sterft. God stelt echter geen wet is, maar maakt deze wel bekend: „Als je eet, dan heeft dat tot gevolg dat je langzamerhand doodgaat (letterlijk: ‘stervende sterft’). God waarschuwt voor de gevolgen van een wetmatigheid die hoort bij het natuurlijke leven. Je zou de vraag kunnen stellen: „Waren Adam en Eva doodgegaan als ze niet van de boom van kennis hadden gegeten?“ Velen zullen direct zeggen: „natuurlijk niet, want ze hadden dan niet overtreden“. Ik zeg echter: „Ja, hun leven zou uiteindelijk toch eindig zijn geweest; ze zouden wel degelijk sterven“. Waarom? Omdat ze voor eeuwig leven dan alsnog zouden moeten eten van de boom des levens. Het punt is, dat in Genesis geen sprake is van een natuurlijk sterven, maar van een geestelijk sterven. Door hun daad werd de weg tot God (en dus tot de boom des levens) definitief geblokkeerd en bleven ze hangen in het natuurlijke leefwereld. En dat is waar God, Adam en Eva voor waarschuwt. Dat het geen wetsregel was, bleek uit het feit dat ze direct de vruchten plukten van hun daad. Wie zaait zal oogsten en dat is wat ze deden.

Had God ze dan niet tegen kunnen houden? Als Hij niet eerlijk was geweest over de gevolgen van hun handelen, dan wel, maar Hij had Adam en Eva nooit kunnen pressen om, als alternatief van de boom des levens te eten. Adam en Eva hadden dit gegarandeerd opgevat als de wil van God waaraan ze vanzelfsprekend gehoorzaam wilden zijn. Maar dan was hun daad niet vrijwillig geweest en had God er uiteindelijk niets mee opgeschoten. De enige manier was om ze te waarschuwen voor de boom van kennis van goed en kwaad en dan, nadat ze de gevolgen van hun keuze hadden ervaren, alsnog een uitweg te bieden. Want dan zou hun keuze – door de ervaring wijs geworden – voor de Weg van God en dus het eten van de boom van het leven, geheel bewust en maar ook vrijwillig zijn. 

Geen ingeschapen regels of wetten

God stelde dus geen regel(s) in waaraan de mens gehoorzaam moest zijn en op grond waarvan de mens op een later tijdstip geoordeeld zou worden. Punt is in deze, dat de vrucht van de overtreding ook direct zichtbaar werd (het loon van de zonde werd meteen uitbetaald). Als je dus spreekt van een wet, werd de overtreding daarvan direct in rekening gebracht en niet pas vele eeuwen later. Dus ook langs deze kant is er van Godswege geen wetsovertreding, die als een zwaard van Damocles boven de hoofden van alle mensen hangt; het zwaard heeft reeds toegeslagen en wel toen Adam overtrad. Zo komen we dan tot de conclusie, dat God geen wetten en regels ingeschapen heeft. Hij heeft de mens de vrijheid gegeven die hij begeerde; zelf uitzoeken wat goed en kwaad is. Maar Hij waarschuwde de mens wel, dat deze vrijheid zou leiden tot een onherroepelijke verwijdering van het ware (eeuwige) leven, dat God in petto had.

De mens sterft dus op twee manieren: Geestelijk omdat hij geen deel heeft aan het leven Gods en natuurlijk, omdat hij noodgewongen blijft hangen in een natuurlijk leven. Hij sterft geestelijk, omdat hij geen verbinding kan opbouwen met de God des levens en hij sterft natuurlijk, omdat hij een onderdeel is van de natuurlijke schepping. Van die laatste zegt de Bijbel dat ze aan de vergankelijkheid is onderworpen. En dat geldt dus ook voor de mens, zolang deze niet geestelijk tot leven komt. En dat kan enkel maar via Jezus Christus. Toen Hij verscheen, herstelde Hij de verbroken relatie tussen God en de mens. Daarmee is de schade die in de hof was toegebracht teniet gedaan. Nu heeft de mens dus weer opnieuw een keuze: eten van de boom van kennis of eten van de boom des levens. Die keuze had hij niet vóór de komst van Christus. Nu is echter de situatie geheel anders. Iedereen eet van de boom van kennis en valt dus van nature onder het oordeel dat daar bijhoort, maar nu is daar Jezus Christus, die de veroordeelde mens uitnodigt om via Hem te eten van de boom des levens. Vandaar dat de Bijbel zegt, dat als je Hem niet aanneemt, je dan onder het oordeel blijft. Je komt dan geestelijk niet tot leven en je weg zal dan uiteindelijk in het graf eindigen. Degenen die Hem echter aannemen, komen in eerste instantie geestelijk tot (eeuwig) leven en dat leven zal op een bepaald moment óók hun sterfelijke lichaam in een punt van de tijd veranderen in een hemels lichaam. In dat lichaam is het geestelijke en het natuurlijk één gemaakt.

Q

Neem contact op met de beheerder

U kunt onderstaand formulier gebruiken voor uw vraag, opmerking, correctie of aanvulling. Als uw bericht een specifiek artikel betreft, vergeet dit dan niet te vermelden. Indien u persoonlijk antwoord wilt ontvangen, geeft u dan u e-mailadres op. Uw bericht wordt dan niet op de website behandeld.
NB: Uw e-mailadres wordt niet door mij bewaard en ALLEEN gebruikt als u een persoonlijk antwoord wenst. Uw vraag/opmerking komt alleen bij mij terecht.

Neem contact met me op

Wilt U reageren op dit artikel?

Als u een reactie wilt geven of een gesprek wilt starten over wat u in dit artikel heeft gelezen, dan vraag ik u een account aan te maken en in te loggen.

Heeft u reeds een account dan kunt u hieronder inloggen. Geen account? Hier kunt u registeren.

Voordat u een account aanmaakt ....

Het account is bedoeld om u in de gelegenheid te stellen te reageren op artikelen. Dit is een service aan mijn lezers. Ik ga er derhalve vanuit, dat áls u een account aanmaakt, u óók reageert op een artikel.

Iedere bezoeker kan een account aanmaken. Maar aan ‘werkeloze’ abonnee’s heb ik geen behoefte. Een dergelijk ‘stille’ abonnee zal dan ook, meestal na 48 uur, van mijn website worden verwijderd. Als u binnen 48 uur een reactie schrijft op een artikel, zal uw account uiteraard niet meer worden verwijderd, tenzij u daarom verzoekt of uzelf via uw admin-paneel verwijdert.

Ik ben op zoek naar zinvolle en constructieve reacties en niet naar potentiële spammers.

Q

Login voor reacties en gesprekken