In het artikel van vorige week: „Is Gods wet ingeschapen“ schreef ik dat zich in het collectieve denken van de mens een beeld heeft ontwikkeld van het karakter van God. Dat beeld is geen weergave van de realiteit, maar het product van een verduisterd denken. Dat beeld, eigenlijk is het een karikatuur, weerspiegelt het karakter van de mens zelf. God groeit als het ware uit tot een soort super-mens; Hij is hetzelfde, maar in alles groter, beter en volmaakter. En Hij is eeuwig. Zijn kracht is oneindig en Hij heeft een volmaakt inzicht in het wezen van de mens.

Niet alleen de ongelovige mens…

Maar, omdat in vergelijk met God de mens in alles tekort schiet, voelt de mens zich ten opzichte van zijn Schepper schuldig en verwacht hij dat God hem de rekening voor zoveel falen zal presenteren. De Bijbel zegt immers, dat God de mens zeer goed heeft gemaakt. En dat het de wil van God is, dat de mens over de schepping zal heersen. Maar vooral weet hij, dat God de mens heeft gemaakt naar Zijn evenbeeld en naar Zijn gelijkenis. En in al deze aspecten faalt de mens. Van dat ‘zeer goede’ is niet veel over, want elk mens is daarvan afgeweken en is geneigd tot alle kwaad; van dat heersen heeft de mens een puinhoop gemaakt en dat evenbeeld ligt in scherven. Met andere woorden: de mens kon niet dieper vallen. En omdat God volmaakt rechtvaardig is, valt aan een rechtvaardig oordeel over zoveel onvermogen en kwaadwilligheid niet te ontkomen. Het gevolg is de angst voor de dag van het oordeel. En die chronische en collectieve angst, beheerst het leven van de mens. Overdreven? Ik denk het niet. De geschiedenis van de mensheid kenmerkt zich door de wens het bestaan van God te ontkennen. De mens is als die drie apen: niet zien, niet horen en vooral niet spreken. De reden voor dit alles is het karikatuur dat ze van God hebben gemaakt.

… maar ook de gelovige mens

Ook de gelovige mens, als collectief, kent God alleen maar als karikatuur. Binnen het religieuze denken heeft men God (tenminste het beeld dat ze van Hem hebben gevormd) controleerbaar gemaakt. In feite bedenkt men zelf hoe men onder gegeven omstandigheden zou reageren en projecteert men dat vervolgens uitvergroot in het beeld van God terug. Dat ze zich op die manier op de troon van God zetten en zelf het oordeel uitspreken, ontgaat hen echter. Men oordeelt en veroordeelt er lustig op los; men zoekt allerlei Schriftplaatsen op die dat oordeel kunnen bevestigen en men maakt God tot een medeplichtige. Echter zonder zich af te vragen, hoe God er nu werkelijk over denkt. Dat alles heeft tot gevolg gehad, dat ook het begrip van de Bijbelse boodschap niet meer vrij is van vooroordelen. De bril waardoor men de Schrift leest en begrijpt, is vertroebeld en geeft enkel nog maar weer wat wat men er in wil lezen.

De kernvraag, die zich nu opdringt, is dan ook: „Wie is God nu werkelijk? Wat is Zijn ware karakter? En hoe kunnen we dat weten?“ Het zijn eigenlijk drie vragen en die zal ik alledrie beantwoorden. De antwoorden zullen u misschien niet bevallen en ze zullen ook niet volledig zijn. Maar ze kunnen u wel aan het denken zetten en, hopelijk, aansporen om ze neer te leggen bij de Enige die ze volmaakt kan beantwoorden en dat is Jezus Christus.

Wie is God nu werkelijk?

Niemand heeft ooit God gezien; de eniggeboren Zoon, Die in de schoot van de Vader is, Die heeft Hem ons verklaard.

John 1:18 (HSV)

Niemand, dus ook de profeten van het oude verbond, heeft God ooit gezien. Nu lijkt dat een open deur, omdat God geest is. Maar wat Johannes hier zegt, heeft betrekking op het handelen – de werken – van God. In de natuurlijke wereld gebeurde van alles wat zonder meer aan God werd toegeschreven. Jeremia schrijft onder andere: „Maak het in Juda bekend, laat het in Jeruzalem Verzamel u, en laten we gaan naar de versterkte steden. Hef de banier omhoog naar Sion, breng u in veiligheid, sta niet stil, want Ik ga onheil brengen vanuit het noorden, een grote ramp! Een leeuw is opgesprongen uit zijn struikgewas, de verderver van de heidenvolken is uitgetrokken, is zijn plaats uitgegaan om van uw land een woestenij te maken, uw steden zullen vernietigd worden, zodat er geen inwoner meer is. Omgord u daarom met een rouwgewaad, bedrijf rouw en weeklaag, want de brandende toorn van de HEERE keert zich niet van ons af.Jeremia 4:5-8 (HSV) Dit soort verwijzingen – God die persoonlijk onheil brengt over Israël – komen in de profeten veelvuldig voor. Zo gaat Jesaja nog een stap verder en zegt onomwonden: „Ik ben de HEERE, en niemand anders, buiten Mij is er geen God. Ik zal u omgorden, hoewel u Mij niet kende, opdat men zal weten, vanwaar de zon opkomt tot waar zij ondergaat, dat er buiten Mij niets is. Ik ben de HEERE, en niemand anders. Ik formeer het licht en schep de duisternis, Ik maak de vrede en schep het onheil; Ik, de HEERE, doe al deze dingenJesaja 45:5-7 (HSV). Zonder al te veel op de materie in te gaan, bevindt de sleutel tot het goed verstaan van deze uitspraak, zich in de eerste verzen. God maakt via Jesaja bekend, dat Hij de HEERE (Jahweh) is en dat er buiten Hem geen God is. Hij heeft alles geschapen en dus is uit Zijn scheppingswerk ook duisternis en onheil voortgekomen. De aanwezigheid van het Licht impliceert een intrinsiek onderscheid met de duisternis. En vrede is intrinsiek onderscheiden van onheil. Het zijn als het ware twee zijden van dezelfde medaille en zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. In de beschadigde wereld van de mens (het oudtestamentische Israël) bevinden zich zowel licht als duisternis en vrede en onheil.

Via het nieuwe testament weten we inmiddels dat het onheil en de duisternis niet van God komt, maar in de schepping zijn ingeslopen sinds de overtreding van Adam. De oudtestamentische gelovige had hiervan concreet nog geen notie. God openbaarde dus niet aan hen: vrede komt van Mij en onheil komt van de boze en er is een rijk van licht en er is een rijk van duisternis. Dat zou ongetwijfeld tot gevolg hebben gehad, dat de Israëlieten vervolgens zouden zijn gaan onderhandelen (of nog erger) met de boze. God neemt dus volledig de verantwoording voor alles dat Israël overkomt. Hij zegt als het ware, dat je voor al die zaken bij Hem moet zijn: „Er is geen andere God waar je met je problemen, zorgen, klachten en vragen terecht kunt“. Daarnaast is het natuurlijk concreet zo, dat alles wat Israël overkomt, het gevolg is van de keuze die God voor Israël heeft gemaakt. Immers, waar het aas is, verzamelen zich de gieren.

Wat is Zijn ware karakter?

En dit is de boodschap die wij van Hem gehoord hebben en aan u verkondigen, dat God licht is en dat in Hem in het geheel geen duisternis is (…) Geliefden, laten wij elkaar liefhebben, want de liefde is uit God; en ieder die liefheeft, is uit God geboren en kent God. Wie niet liefheeft, kent God niet, want God is liefde.

1 Johannes 1:5 + 4:7-8 (HSV)

Het ware karakter van God is door de Zoon Jezus Christus bekend gemaakt, schrijft Johannes: „Dit is de boodschap die wij van Hem gehoord hebben“. Die boodschap houdt in dat God liefde is. Dat is wat Jezus ‘ons’, de gelovigen die Hem toebehoren, heeft bekend gemaakt. Nu zijn er vele gelovigen, die naast de karaktertrek ‘Liefde’ ook nog van een andere karaktertrek in God weten en dat is ‘rechtvaardigheid’. Nu is die combinatie wel mogelijk, maar niet in die zin zoals ze die onderscheiden. Ze plaatsen rechtvaardigheid vóór de liefde, maar dat is niet terecht. Het voorwerp van Gods liefde is in eerste instantie zijn Zoon en in tweede instantie degenen die in zijn Zoon zijn begrepen. Nu veronderstelt men dat éérst aan Gods gerechtigheid moest worden voldaan, voordat Hij kan liefhebben. 

Dit is echter in tegenspraak met de aangekondigde komst van Jezus. Johannes zegt immers niet alleen dat God zijn Zoon juist gaf uit liefde, maar ook dat de gift van de Zoon, Gods enige manier was waarop Hij zijn liefde kon tonen (Joh. 3:16). Met andere woorden: In Jezus komst toonde God zijn liefde voor de mens en was Hijzelf gerechtvaardigd doordat Hij nu (legaal) kan behouden wie hun toevlucht nemen tot de Zoon. God is liefde. En vanuit God gezien is in Jezus komst aan alle gerechtigheid voldaan, doordat Deze heeft bewezen een zekere toevlucht te zijn voor hen, die zelf weer hunkeren naar gerechtigheid. Het is niet God die voor zichzelf gerechtigheid eist; aan Gods gerechtigheid is voldaan doordat Jezus de weg, de waarheid en het leven is, waar zij die verlangen naar gerechtigheid nu op/in/vanuit hun verdere levensweg kunnen wandelen. Gods rechtvaardigheid is dus inbegrepen in Zijn liefde en staat er dus niet los van. Het probleem is echter, dat als de mens geen begrip heeft van de liefde die God geheel vervuld, omdat hij die liefde niet kent, hij zich ook niet kan voorstellen dat de liefde alleen voldoende is.

En hoe kunnen we dat weten?

Door Hem hebben wij ook de toegang verkregen door het geloof tot deze genade waarin wij staan, en wij roemen in de hoop op de heerlijkheid van God. En dit niet alleen, maar wij roemen ook in de verdrukkingen, omdat wij weten dat de verdrukking volharding teweegbrengt, en de volharding ondervinding en de ondervinding hoop. En de hoop beschaamt niet, omdat de liefde van God in onze harten uitgestort is door de Heilige Geest, Die ons gegeven is.

Romeinen 5:2-5 (HSV)

Als Jezus opstaat en Zich terugtrekt in de geestelijke wereld en plaatsneemt op de troon die God voor Hem bestemd heeft, stort Hij de Heilige Geest uit. Deze fungeert als Trooster tot het moment dat Hij terugkomt in de zichtbare wereld, om gezien te worden in allen die tot geloof (in Hem) zijn gekomen. De Heilige Geest, je zou ook kunnen zeggen de inspiratie vanuit het hart van God zelf, vervult elke gelovige die Hem onverdeeld is toegewijd. Diens geest wordt samengevoegd met de Heilige Geest en daaruit (uit die gemeenschap) komt een vrucht voort: een geestlijk kind. Dat is de nieuwe mens waarvan wordt getuigd dat het een kind van God is. En uiteraard groeit dat kind op tot een zoon, tot een jongeling en uiteindelijk tot een vader, die vervolgens ook zelf weer vrucht voortbrengt, doordat het getuigenis van Christus bij anderen goede grond vindt en zich ook daar weer voortplant. Door de gemeenschap met de Heilige Geest ontstaat hoop in het hart van de Christen. En door die hoop groeit de liefde tot zowel de Zoon als de Vader; Het kind van God leert de Vader in al Zijn volheid en liefde kennen, doordat hij rechtstreeks in zijn hart wordt onderwezen door de Geest van God, hoogstpersoonlijk. 

Het hoeft ons niet te verwonderen, dat het beeld van God, dat de eniggeboren Zoon van God van de Vader geeft, zo snel weer vertroebeld is geraakt. Alhoewel in de kern overwonnen, maakt het rijk der duisternis nog altijd slachtoffers; ook onder gelovigen, die hun religieuze weg op eigen kracht willen volgen. Dus zonder het noodzakelijke onderwijs, dat alleen de Heilige Geest maar kan geven. Laat het echter een troost zijn, dat de levende Weg, die God heeft geopend, voor hen die werkelijk de gerechtigheid van God begeren, nog altijd aanwezig is. De deur naar de boom des levens staat wagenwijd open, laat je dan ook niet verleiden om alsnog te blijven eten van de boom van kennis. Vertrouwen op God is oneindig veel beter dan te blijven vertrouwen op jezelf. We kunnen uit de geschiedenis van de mensheid leren waar dat toe leidt.

In het volgende artikel ga ik dieper in op de weg van het kruis van Jezus en op welke manier dit in verband staat met de gerechtigheid van God.

Q

Neem contact op met de beheerder

U kunt onderstaand formulier gebruiken voor uw vraag, opmerking, correctie of aanvulling. Als uw bericht een specifiek artikel betreft, vergeet dit dan niet te vermelden. Indien u persoonlijk antwoord wilt ontvangen, geeft u dan u e-mailadres op. Uw bericht wordt dan niet op de website behandeld.
NB: Uw e-mailadres wordt niet door mij bewaard en ALLEEN gebruikt als u een persoonlijk antwoord wenst. Uw vraag/opmerking komt alleen bij mij terecht.

Neem contact met me op

Wilt U reageren op dit artikel?

Als u een reactie wilt geven of een gesprek wilt starten over wat u in dit artikel heeft gelezen, dan vraag ik u een account aan te maken en in te loggen.

Heeft u reeds een account dan kunt u hieronder inloggen. Geen account? Hier kunt u registeren.

Voordat u een account aanmaakt ....

Het account is bedoeld om u in de gelegenheid te stellen te reageren op artikelen. Dit is een service aan mijn lezers. Ik ga er derhalve vanuit, dat áls u een account aanmaakt, u óók reageert op een artikel.

Iedere bezoeker kan een account aanmaken. Maar aan ‘werkeloze’ abonnee’s heb ik geen behoefte. Een dergelijk ‘stille’ abonnee zal dan ook, meestal na 48 uur, van mijn website worden verwijderd. Als u binnen 48 uur een reactie schrijft op een artikel, zal uw account uiteraard niet meer worden verwijderd, tenzij u daarom verzoekt of uzelf via uw admin-paneel verwijdert.

Ik ben op zoek naar zinvolle en constructieve reacties en niet naar potentiële spammers.

Q

Login voor reacties en gesprekken