Geloof en dogma

Zal God dan geen recht doen aan Zijn uitverkorenen, die dag en nacht tot Hem roepen, ook wanneer Hij lang wacht om hen te hulp te komen? Ik zeg u dat Hij hun met spoed recht zal doen. Maar zal de Zoon des mensen, als Hij komt, wel het geloof op de aarde vinden? 

Luke 18:7-8 (HSV)

Groei of verval

Sinds ik met pensioen ben, heb ik veel tijd om me bezig te houden met het overdenken van het Evangelie. Dat is in feite een dagtaak, want mijn gedachten worden op de één of andere manier altijd naar de ‘dingen’ van het Koninkrijk van God getrokken. Alles wat ik in het leven meemaak of bedenk, staat in relatie met mijn geloof. En mijn geloof draait maar om één Persoon: Christus Jezus, Koning en Hogepriester in het Koninkrijk, dat de God aan het bouwen is. Het fundament is gelegd door de Zoon en het bouwwerk daarop, wordt opgericht door de Geest. Sinds de uitstorting van de Heilige Geest op die eerste Pinksterdag in Jeruzalem vindt dat proces van bouwen plaats. Het is dan des te opvallender dat, naarmate de eeuwen verstrijken, de tekenen van het Koninkrijk zich in toenemende mate lijken te verplaatsen naar de onzichtbare wereld. Sommigen van degenen die de Kerk zien als een teken van dat Koninkrijk, komen zelfs tot de conclusie dat de ontwikkeling van dat Koninkrijk tot stilstand is gekomen of zelfs afneemt. Maar het is de vraag of de Kerk wel als een teken van het Koninkrijk van God moet worden gezien.

Wij (ik bedoel: mijn vrouw en ik) gaan al jaren niet niet naar een kerk of een gemeente. Dat feit doet vele trouwe Kerkgangers de wenkbrauwen fronzen en sommigen komen er zelfs toe onze praktijk (of liever gezegd, het ontbreken ervan) af te serveren als onbijbels. Het punt is echter, dat onze besluit om niet (meer) naar een kerk te gaan juist te maken heeft met ons geloof. Daarnaast ben ik van mening dat de Bijbel een gaan naar de Kerk (welke?) niet verplicht stelt, maar eenvoudig stelt dat allen die geloven in het volbrachte werk van Christus (het Koningschap) en hun vertrouwen voor het hele leven op Hem stellen (het Priesterschap), behoren tot de onzichtbare Gemeente, het lichaam van Christus, en vervolgens door Hem, als Hoofd, van alles worden voorzien dat dient tot groei en wasdom, zodat zij uiteindelijk tot volwaardige zonen en dochteren van God zullen zijn opgegroeid. Kort door de bocht, de Kerk heeft slechts één taak: die groei in Christus ondersteunen en zoveel mogelijk bevorderen door het verzamelen van getuigenissen van hen die zich in het lichaam van Christus bevinden; het is niet de taak van de kerk – maar ook niet van het Lichaam van Christus – een soort onderwijs instelling te zijn, waar de kinderen van God worden opgeleid tot zonen. Als dat wel zo zijn, dan zou het voor de nieuwe gelovige praktisch onmogelijk een kerk te vinden, waar de beste (lees: meest pure) Geestelijke onderwijs zou worden gegeven. Het aanbod van instellingen is daarvoor gewoonweg te groot. 

Andere zaken

Dat de Kerk zich in de loop van de eeuwen met andere zaken is bezig gaan houden, heeft er toe geleid dat de getuigenissen praktisch geheel zijn verdwenen en dat ze metterdaad dus ook niet meer bijdraagt aan de groei van het Lichaam van Christus, de ware gemeente. De Kerk is verworden tot een instituut dat er alleen maar op is gericht, zichzelf in stand te houden. En dat geldt voor elke kerk, gemeente en denominatie. Elke kerk of gemeente, jong of oud, groot of klein, verwordt tot een zichzelf ondersteunend bouwwerk. Dat komt, omdat het fundament van een kerk of gemeente, niet bestaat uit Jezus Christus, Die zelf weer de hoeksteen is, maar uit dogma’s en leerstellingen of, anders gezegd, statuten en/of geloofsbelijdenissen. Uiteindelijk zijn het de dogma’s die het Geestelijke Leven uit de Kerk hebben verdreven. Ze zijn verworden tot vergaderingen van gelovigen die het geloof in dogma’s gemeenschappelijk hebben.

Mijn vrouw en ik hebben jaren geleden ingezien, dat als je werkelijk wilt groeien in Christus, dat je je dan moet distantiëren van het dogmatisch denken. Een dogmatisch denken komt voort uit de mens, die niet inziet, dat de Geest des Heren je werkelijk vrij maakt. Een vrij Christen laat zich niet meer knechten door welk dogma dan ook, maar is Hem van harte toegewijd. Een vrije Christen is een liefhebbende Christen. En die liefde betreft als eerste Christus zelf. Christus heeft de eerste en enige prioriteit in het denken van de vrije Christen. Dogma zullen altijd strijden om de eerste plaats, want niemand kan twee heren dienen. Anders gezegd: Tussen Christus en het dogma staat het conflict. En aangezien de drijfveer van Christus bestaat uit liefde, zal Hij zich altijd terugtrekken als het dogma z’n opwachting maakt.

Dogma versus liefde

Het ontdekken van de vrijheid der liefde, gaat meestal niet zonder slag of stoot. Dat komt omdat het dogma naar zijn aard strijdvaardig is. Vergeleken met het oude Israël is het dogma in de plaats gekomen van de wet. Maar de vrijheid in Christus lokt wel. Dus het conflict ontstaat in het hart van degene die verlangt naar vrijheid. Jezus zegt in Openbaring 3:20 (HSV) “Zie, Ik sta aan de deur en Ik klop. Als iemand Mijn stem hoort en de deur opent, zal Ik bij hem binnenkomen en de maaltijd met hem gebruiken, en hij met Mij”. Dit wordt gezegd tegen het gemeentelid, dat blijkbaar wel in een gemeente zit, maar géén harte-relatie heeft met Jezus. Iemand die geen conflict met het dogma ervaart, zal de klop en de stem van de Heer niet horen, want hij is er van overtuigd dat hij reeds deel uitmaakt van een intieme relatie met de Heer. Hij heeft echter niet in de gaten, dat het dogma de plaats van de Geest (van Christus) heeft ingenomen. Hij ziet daar evenwel geen probleem en zal dus óók geen conflict ervaren, waardoor hij óók niet openstaat voor de klop en de stem van de Heer.

Je zou dus kunnen zeggen, dat de Kerk in onze tijd het lichaam is dat dogmatische gelovigen tot een soort Israël zonder Joden transformeert, compleet met wet en geboden, inclusief heilige feesten en dagen en een kaste van eigen opgeleide priesters en schriftgeleerden, die de kerk onderwijst in het dogma. De synagoge is de kerk geworden als plaats van wekelijkse samenkomst. En de samenkomst vindt plaats op een nieuwe heilige dag: de zondag, als eerste dag van de week. Vandaar dat er in onze tijd een beweging gaande is, richting het annexeren van de Bijbelse tradities, als het gaat om het houden van de samenkomsten (op sabbath) en het vieren van voluit Joodse feesten. En dan te bedenken, dat het nieuwe verbond geen enkele feestdag kent, of misschien één: de opstandingsdag. Omdat het op die dag allemaal begonnen is. Zelfs de uitstorting van de Heilige Geest op de eerste Pinksterdag is uiteindelijk het gevolg van de opstanding.

Het juiste geloof

Ik denk dat je in de uitspraak van Jezus kunt lezen, hoezeer in de loop van de tijd het dogma is gaan overheersen en de Geest is uitgedoofd: Zal de Zoon nog het geloof vinden? Dat brengt ons tot de vraag welk geloof onze Heer bedoelt? Is het het geloof dat je zou kunnen vertalen in: als waar aannemen? Of is het het geloof dat zich op de Heer zelf richt en alles, in heden en toekomst, van Hem verwacht? Persoonlijk denk ik dat het in dit geval niet gaat om kennis, maar om het leven zelf, dat uit het geloof voortvloeit. Het is het geloof van de vrije christen, dat vanuit liefde de aanwezigheid van de Here Jezus zoekt en niets anders nastreeft, dan de realisatie van het Koninkrijk van God, niet alleen voor zichzelf in het hier en nu, maar ook voor al die anderen die God al in de wereld heeft gevonden en die Hij nog zoekt en vindt en alsnog deel gaan uitmaken van het Lichaam van Christus, de Gemeente.

Het is alles een kwestie van Geestelijke groei. Maar als je dat dan meemaakt, dan is de kans groot, dat je uit het kerkelijke jasje groeit. De Kerk is tijdelijk en wordt bijeengehouden door menselijke wetten en regels, vervat in dogma’s en leerstellingen. Ze is tijdelijk, omdat de vrijheid in Christus eeuwig is. En zolang er nog mensen tot geloof komen, heeft ze bestaansrecht, maar als de gelovigen gaan verlangen naar de vaste spijs en niet willen blijven hangen bij het gebod, is er maar één plek waar ze volledige tot het doel kunnen komen en dat is aan de voeten van Jezus. Spreek, Heer, uw knecht luistert. En dan is de vreugde des te groter, als de Heer Jezus dan zegt: Ga en neem plaats aan de tafel die voor zonen van de Koning is bereid en geniet met volle teugen van die hemelse spijzen die je dan tot in eeuwigheid tot je mag nemen.

Dit artikel is geplaatst op: 20 januari 2021

Jezus Christus heerst in Gods Koninkrijk

“… Maar wie volhardt tot het einde, die zal behouden worden. En dit evangelie van het Koninkrijk zal in de gehele wereld gepredikt worden tot een getuigenis voor alle volken, en dan zal het einde gekomen zijn”.

Matthew 24:13-14 (NBG1951)

Abonneren?

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

u

Heeft u een vraag...

en/of een opmerking?

...neem dan contact op.

Wilt U reageren op dit artikel?

Als u een reactie wilt geven of een gesprek wilt starten over wat u in dit artikel heeft gelezen, dan vraag ik u een account aan te maken en in te loggen.

Heeft u reeds een account dan kunt u hieronder inloggen. Geen account? Hier kunt u registeren.

Voordat u een account aanmaakt ....

Het account is bedoeld om u in de gelegenheid te stellen te reageren op artikelen. Dit is een service aan mijn lezers. Ik ga er derhalve vanuit, dat áls u een account aanmaakt, u óók reageert op een artikel.

Iedere bezoeker kan een account aanmaken. Maar aan ‘werkeloze’ abonnee’s heb ik geen behoefte. Een dergelijk ‘stille’ abonnee zal dan ook, meestal na 48 uur, van mijn website worden verwijderd. Als u binnen 48 uur een reactie schrijft op een artikel, zal uw account uiteraard niet meer worden verwijderd, tenzij u daarom verzoekt of uzelf via uw admin-paneel verwijdert.

Ik ben op zoek naar zinvolle en constructieve reacties en niet naar potentiële spammers.

Q

Login voor reacties en gesprekken