Dit is goed en aangenaam voor God, onze Heiland, die wil, dat alle mensen behouden worden en tot erkentenis der waarheid komen. Want er is één God en ook één middelaar tussen God en mensen, de mens Christus Jezus, die Zich gegeven heeft tot een losprijs voor allen; en daarvan wordt getuigd te juister tijd.

1 Timotheus 2:3-6 (NBG1951)

De gedachte dat er onder het oude verbond, dat wordt gekenmerkt door de wet, een andere God aan het werk is, dan de God die werkzaam is onder het nieuwe verbond, dat van de genade, is niet nieuw. De reden voor deze gedachte is, uitgesproken of niet, dat men zich niet kan voorstellen dat een God van (enkel) liefde, zou kunnen komen tot daden die, zwak uitgedrukt, getuigen van het tegengestelde; de God van het oude verbond is streng, wettisch en berekenend en in feite niet te vertrouwen. En van de daden van deze God is nu eenmaal het oude testament, oftewel de Joodse of Hebreeuwse Bijbel vol, terwijl het nieuwe verbond een geheel andere God toont; een God van pure liefde. Die God wordt ‘geleerd’ door Jezus Christus en wordt door Hem lieflijk Vader genoemd. 

Ik wil in dit artikel benadrukken, dat de God die onder het oude verbond werkzaam is, dezelfde is als de God die onder het nieuwe verbond werkzaam is. Maar niet alleen dat: die ene God is de Eeuwige; Hij was en is en zal altijd zijn. Hij is Degene die tegen Mozes zei: „Ik ben, die Ik ben”; dus de Onveranderlijke en Hij is degene die tegen Jezus zei: „Immers, tot wie der engelen heeft Hij ooit gezegd: Mijn Zoon zijt gij; Ik heb U heden verwekt? En wederom: Ik zal Hem tot Vader zijn, en Hij zal Mij tot Zoon zijn.” Hebreeën 1:5 (NBG1951). Het eerste gedeelte van deze tekst wordt door de schrijver van de brief aan de Hebreeën, geciteerd uit Psalm 2:7 (HSV):

  • „Ik zal het besluit bekendmaken: De HEERE heeft tegen Mij gezegd: U bent Mijn Zoon, Ík heb U heden verwekt”.

Het tweede gedeelte wordt geciteerd uit Psalm 89:25-28 (HSV):

  • „Mijn trouw en Mijn goedertierenheid zullen met hem zijn, zijn hoorn zal in Mijn Naam opgeheven worden. Ik zal zijn hand op de zee leggen, zijn rechterhand op de rivieren. Híj zal tot Mij roepen: U bent mijn Vader, mijn God en de rots van mijn heil. Ja, Ík zal hem tot een eerstgeboren zoon maken, tot de allerhoogste van de koningen van de aarde”.

Ook wil ik stilstaan bij de oorzaak waardoor de schijnbaar overtuigende indruk ontstaat, dat er wel van twee Goden sprake moet zijn. Maar niet alleen dat, ook wil ik de reden blootleggen. Dus het ‘waarom’ van de indruk. Het heeft namelijk een reden waarom het beeld van de enige en ware God wordt beschadigt: „Indien dan nog ons evangelie bedekt is, is het bedekt bij hen, die verloren gaan, ongelovigen, wier overleggingen de god dezer eeuw met blindheid heeft geslagen, zodat zij het schijnsel niet ontwaren van het evangelie der heerlijkheid van Christus, die het beeld Gods is.” 2 Corinthe 4:3-4 (NBG1951) en ook hier blijkt de God van het nieuwe verbond weer identiek te zijn met die van het oude: „Want de God, die gesproken heeft: Licht schijne uit het duister, heeft het doen schijnen in onze harten, om ons te verlichten met de kennis der heerlijkheid Gods in het aangezicht van Christus” 2 Corinthe 4:6 (NBG1951). Een referentie naar „licht schijne uit het duister” kunnen we onder andere vinden in Jesaja 9:1. De God die het woord spreekt, al 800 jaar voor Jezus’ geboorte, dat het Licht van zijn genade zou schijnen in de harten van hen, die Hem (Jezus Christus) als hun Heiland (Verlosser en Zaligmaker) hebben aangenomen, is dezelfde God die dat woord als eerste in Christus heeft vervuld, maar vervolgens ook vervult in hen die, op grond van datzelfde woord, weer in de naam van Christus geloven.

God, de Schepper van alle mensen

De tekst zoals aan het begin van dit artikel is genoemd, volgt op een gedeelte waarin Paulus het gebed voor overheidsdienaren propageert. Daarvan zegt hij dat „dit goed en aangenaam is voor onze God, onze Heiland, die wil dat alle mensen behouden worden en tot erkentenis van de Waarheid komen”. De Waarheid! Nader bekeken lijkt het juist om het inzicht te draaien wat nu precies waarheid is. Vorige week gaf ik al aan dat het dogma in plaats van de liefde is gekomen. Dogma is wet en liefde is vrijheid. Als we dan kijken naar de relatie met de Waarheid, dan getuigt de Waarheid eerder van Liefde, dan van dogma of wet. Wij, als mensen, zijn slaven van de zonde; we kunnen niets anders dan zondigen. Dat impliceert tevens dat we ook niets anders kunnen dan leven onder de wet. En dat betekent weer dat we, als zondige mensen, niets weten van Liefde en dus ook niets van Waarheid. Het kan hooguit zijn dat er in de kern van ons bestaan een besef is, dat er iets ontbreekt. En wat ontbreekt is – de mens kán er de vinger niet op leggen – de Waarheid.

In het Bijbelgedeelte dat ik aanhaalde, wordt het verlangen van God geschilderd. En dat verlangen uit zich in twee kanten van de medaille: alle mensen behouden én erkentenis van de Waarheid. Blijkbaar gaan die twee niet samen, maar zijn ze wel met elkaar verbonden. Anders gezegd: het één volgt uit het ander: Om tot erkentenis van de Waarheid te komen, zal eerst het behoud een feit moeten zijn. Je kunt niet tot erkentenis van de Waarheid komen als je niet eerst behouden bent. Ben je niet behouden, dan is de Waarheid sowieso buiten bereik.

Behouden voor wat?

Die gedachte wijkt af van wat de christelijke traditie leert. Die zegt immers dat als je behouden bent, je dan tevens deel hebt aan de Waarheid. Zoals bekend geeft dat voeding aan de universalistische mening, dat God wil dat alle mensen behouden worden en wie kan de wil van God weerstaan? Dus, hoe dan ook je komt er wel, want God wil het immers zo? Men vergeet echter dat het feit is dat in Christus sowieso alle mensen behouden zijn. Dat is Zijn verdienste. En niet die van ons. Stel je een schip voor dat aan het vergaan is. Een reddingsboot komt langs en die neemt alle opvarenden van het schip over. Maar die reddingsboot vaart met al die mensen naar de kust en zet ze vervolgens aan land met de mededeling dat ze op een zekere plaats echt in veiligheid zijn; ze moeten er wel zelf naartoe gaan. Vele drenkelingen zullen echter desondanks een andere kant opgaan. Allen zijn gered, maar niet allen zijn veilig.

Jezus Christus heeft voor alle mensen het behoud bewerkstelligd. Vóór Christus gingen alle mensen verloren, of ze dat nu wilden of niet. Maar ná Christus hoeft niemand nog verloren te gaan. Jezus heeft met terugwerkend effect Zijn leven daarvoor gegeven. Maar dat niet-verloren gaan hangt nu af of je tot erkentenis van de Waarheid wílt komen. Er staat in Johannes 3:16 (HSV) “Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.” Het is Gods liefde die de mens (in zijn samenlevingsverband) die voor alle mensen een weg tot behoud heeft gerealiseerd. In feite is dat een eenmalige actie geweest. De weg tot behoud, Christus, ís aanwezig en wel tot aan het einde van de wereld en dus voor alle mensen. Je zou dus kunnen zeggen: alle mensen zijn behouden, zodat ze vervolgens tot erkentenis van de Waarheid komen. Aan God of Jezus Christus ligt het niet meer; zij hebben alle mensen vrijgekocht, dus niemand is nog in slavernij; nu is het aan de mens om vervolgens tot erkentenis van de Waarheid te komen. Dat was immers het doel van het behoud?

Wat doe je met de Vrijheid?

De vraag is dan nu, dat als de mens, op grond van het volbrachte werk van Christus, in vrijheid is gesteld, wat hij er nu vervolgens mee doet? Maar voordat een mens er iets mee kan doen, moet hij het wel weten. Velen weten immers niet dat ze vrij zijn; dat moet ze dan wel worden verkondigd. Anderen weten wel dat ze bevrijd zijn, maar gebruiken de vrijheid voor hun eigen doelstellingen. En dan heb je ook nog mensen, die altijd hebben gezucht onder de slavernij van de zonde en die grijpen de kans om tot erkentenis van de Waarheid te komen, met beide handen aan. Die laatste groep komt uiteindelijk op die veilige plaats, waar ik zo-even over sprak. Als je mijn verhaal van het schip een beetje doorhebt, dan zie je de gelijkenis van de zaaier er in terug.

Echter, dat de wereld door Christus behouden is (behoed voor de ondergang), heeft niet tot gevolg dat de mens nu automatisch het Koninkrijk van God binnenwandelt. Hier gaat de universalistische gedachte dus mank. Je zou kunnen zeggen: ieder mens is behouden, maar niet ieder mens is daarmee een kind van God, oftewel verwekt door de Geest. Het behoud van de mens, is het gevolg van de overwinning die Jezus heeft behaald op het rijk der duisternis. Die overwinning is verbeeld in Zijn Koningschap en geldt voor alle mensen. Maar een kind van God word je pas als je naar de inwendige mens door de Geest van God bent verwekt. Christus dood en opstanding heeft de uitstorting van de Geest mogelijk gemaakt; nu is het aan de mens om gehoor te geven aan de oproep nu het Koninkrijk van de Zoon zijner Liefde in te gaan. En dat zullen allen zij doen, die óók bereid zijn hun hele leven met al het hebben en houden, in Zijn handen te geven. 

NB: Ondanks mijn voornemen om het in dit artikel te hebben over het ‘ontstaan’ van de twee-goden theorie, heeft dit artikel een andere wending gekregen. De twee-goden theorie zal dus (DV) in een ander artikel aan de orde komen.

Q

Neem contact op met de beheerder

U kunt onderstaand formulier gebruiken voor uw vraag, opmerking, correctie of aanvulling. Als uw bericht een specifiek artikel betreft, vergeet dit dan niet te vermelden. Indien u persoonlijk antwoord wilt ontvangen, geeft u dan u e-mailadres op. Uw bericht wordt dan niet op de website behandeld.
NB: Uw e-mailadres wordt niet door mij bewaard en ALLEEN gebruikt als u een persoonlijk antwoord wenst. Uw vraag/opmerking komt alleen bij mij terecht.

Neem contact met me op

Wilt U reageren op dit artikel?

Als u een reactie wilt geven of een gesprek wilt starten over wat u in dit artikel heeft gelezen, dan vraag ik u een account aan te maken en in te loggen.

Heeft u reeds een account dan kunt u hieronder inloggen. Geen account? Hier kunt u registeren.

Voordat u een account aanmaakt ....

Het account is bedoeld om u in de gelegenheid te stellen te reageren op artikelen. Dit is een service aan mijn lezers. Ik ga er derhalve vanuit, dat áls u een account aanmaakt, u óók reageert op een artikel.

Iedere bezoeker kan een account aanmaken. Maar aan ‘werkeloze’ abonnee’s heb ik geen behoefte. Een dergelijk ‘stille’ abonnee zal dan ook, meestal na 48 uur, van mijn website worden verwijderd. Als u binnen 48 uur een reactie schrijft op een artikel, zal uw account uiteraard niet meer worden verwijderd, tenzij u daarom verzoekt of uzelf via uw admin-paneel verwijdert.

Ik ben op zoek naar zinvolle en constructieve reacties en niet naar potentiële spammers.

Q

Login voor reacties en gesprekken